Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Τι μας «άφησε» φεύγοντας ο Τ. Ερντογάν . άρθρο του Χρήστου Καπούτση

Η επίσκεψη του Προέδρου της Τουρκίας στην χώρα μας και τα όσα ελέχθησαν στο Μέγαρο Μαξίμου, στο Προεδρικό Μέγαρο, καθώς και η ομιλία του Τ. Ερντογάν στη Θράκη, επιβεβαίωσαν με τον πιο ωμό και απροκάλυπτο τρόπο την πολιτική της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας. Διαχρονικά, από το 1974, όλες ανεξαιρέτως οι Τουρκικές Κυβερνήσεις ( Κοσμικές, Δημοκρατικές, Στρατιωτικο-χουντικές, σοσιαλιστικές, Κεμαλικές, ισλαμο-δημοκρατικές, υπηρεσιακές ), είχαν υιοθετήσει μια πολιτική απέναντι της Ελλάδας, εξόφθαλμα αναθεωρητική, επιθετική, ακραία προκλητική, επεκτατική και αλαζονική. Μια τουρκική πολιτική, που με τη χρήση ή την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας, αμφισβητούσε και αμφισβητεί εμπράκτως το νομικό και κυριαρχικό καθεστώς στο Αιγαίο, ενώ διατηρεί αδιαπραγμάτευτο, ως ιερό θέσφατο, το Casus belli της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης. Ωστόσο οι τούρκοι πολιτικοί ηγέτες Τ. Οζάλ, Εβρέν, Ντεμιρέλ, Τσιλέρ κ.ά., διατύπωναν τις τουρκικές αξιώσεις σε βάρος της Ελλάδας , με ήπιο διπλωματικό τρόπο και οι Έλληνες Κυβερνητικοί ομόλογοί τους, έκανα ότι δεν «καταλάβαιναν» , κυριευμένοι από ένα αίσθημα τουρκοφοβίας! Αυτή η τακτική άλλαξε κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Τ. Ερντογάν στην Αθήνα. Ο Ισλαμιστής Πρόεδρος της Τουρκίας, στις δηλώσεις του στο Προεδρικό Μέγαρο, στο Μέγαρο Μαξίμου και στην Κομοτηνή, έθεσε ευθέως το σύνολο των αιτημάτων της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδος, που αφορούν ελληνικά νόμιμα και αδιαμφισβήτητα κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο και την Θράκη. Ο Τ. Ερντογάν, διέλυσε τις αυταπάτες των ελλήνων πολιτικών, που τείνουν χείρα φιλίας στον Ερντογάν, των «διαλλακτικών», των ενδοτικών, των ανανιστών, των πατριδοκάπηλων, των κοσμοπολιτών, των διεθνιστών, των ευρωπαϊστών, των εκσυγχρονιστών, των δήθεν προοδευτικών και όλων εκείνων, που είτε καλοπροαίρετα , είτε από δόλο και σκοπιμότητα ή βλακωδώς, προωθούν σχέδια, για την συνεννόηση με την Τουρκία και ανάπτυξη σχέσεων καλής γειτονίας στο πλαίσιο της αμοιβαιότητας. Τι ζητά ο Τ. Ερντογάν; Το μισό Αιγαίο, εκατοντάδες μικρά νησιά και νησίδες που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής επικράτειας, συνεκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου του Αρχιπελάγους, την αυτονομία της Θράκης, δηλαδή την «κυπροποίησή της» και τον πλήρη γεωπολιτικό και ενεργειακό έλεγχο της Κύπρου. Η άποψη του ΚΚΕ, ότι οι τουρκικές διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδας, δεν αποτελούν παρά διαφορές μεταξύ της τουρκικής και ελληνικής αστικής τάξης, που δεν αφορούν τους Λαούς των δύο κρατών, είναι τουλάχιστον παραπλανητική, ανιστόρητη και πάντως, δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική αντιπαράθεση. Το διεθνές περιβάλλον, στην εγγύτερη και ευρύτερη γεωγραφική γειτονιά μας, είναι συγκρουσιακό, είναι ασταθές και αλαζονικά κράτη- ταραξίες (Τουρκία, Ισραήλ) ή δικαιολογημένα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα (Κούρδοι, Παλαιστίνιοι), προωθούν ακόμη και με την στρατιωτική βία τα δικά τους αιτήματα, που ανατρέπουν ισορροπίες, διακρατικές συμμαχίες, εθνικά σύνορα και διεθνείς συμβάσεις και συμφωνίες. Τα αυταρχικά κράτη -ταραξίες, για να εδραιώσουν και να επεκτείνουν την κυριαρχία τους κατά παράβαση των αρχών του Διεθνούς δικαίου, ενώ οι Κούρδοι και οι Παλαιστίνιοι για να αποκτήσουν το δικό τους κράτος και τη δυνατότητα να ζήσουν ελεύθεροι στην πατρίδα τους. Η Ελλάδα, θα πρέπει να θωρακιστεί, ώστε να προστατεύσει τα εθνικά συμφέροντα και τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Και αυτό θα γίνει εφικτό, εφόσον ανακτήσει την Εθνική της ανεξαρτησία, απεξαρτηθεί από την μέγγενη των δανειστών τοκογλύφων και μπει σε μια αναπτυξιακή τροχιά. Και φυσικά, εφόσον αποκτήσει μια ευέλικτη και ρεαλιστική διπλωματία και ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις , που θα στηρίζουν τις διπλωματικές επιλογές. Κυρίως όμως, απαιτείται η κοινωνική συνοχή και η λαϊκή συναίνεση στην αντιμετώπιση των μειζόνων Εθνικών προβλημάτων.

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Προσδοκίες και επιφυλάξεις από την επίσκεψη του Τ. Ερντογάν στην Αθήνα

Η ουσιαστική αναβάθμιση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και η αποκατάσταση σχέσεων καλής γειτονίας στο πλαίσιο της αμοιβαιότητας, είναι στις προτεραιότητες της ελληνικής Κυβέρνησης, που υποδέχεται, τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας Τ. Ερντογάν, στην Αθήνα. Οι ελληνικές Κυβερνήσεις διαχρονικά επιμένουν να υποστηρίζουν, ότι το Αιγαίο, μπορεί να γίνει γέφυρα φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των λαών. Και στηρίζουν σταθερά την πορεία ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε., παρά τις αντιρρήσεις ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών , όπως η Γερμανία και η Γαλλία. Η Ελλάδα εκτιμά ότι, αν η Τουρκία επιστρέψει στην ευρωπαϊκή της τροχιά τα διμερή προβλήματα, όπως η αντιπαράθεση για τις οικονομικές ζώνες (ΑΟΖ), τα κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο, η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, το μεταναστευτικό και το κυπριακό θα μπουν σε άλλη βάση, περισσότερο εποικοδομητική και αμοιβαία επωφελής. Ωστόσο, υπάρχουν και διακυμάνσεις κλιμακούμενης έντασης και αντιπαλότητας στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που δεν θα μείνουν στο απυρόβλητο των συνομιλιών που θα έχει ο Τ. Ερντογάν στην Αθήνα, σε ανώτατο πολιτικό και πολιτειακό επίπεδο. Από τα σημαντικά «αγκάθια» της επίσκεψης Ερντογάν, είναι η συνεχιζόμενη δραστηριότητα των Τουρκικών στρατιωτικών μέσων (πολεμικά πλοία και αεροπλάνα) στο Αιγαίο , που καθημερινά προβαίνουν σε δεκάδες παραβιάσεις του εθνικού μας εναέριου χώρου και των χωρικών μας υδάτων και μάλιστα, πραγματοποιούν και ασκήσεις αεροναυτικού αποκλεισμού ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, καθώς επίσης και η αδιάλλακτη συμπεριφορά της Άγκυρας για το Κυπριακό. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια πολύ σοβαρή απειλή. Είναι η τουρκική επιθετική και αναθεωρητική πολιτική, που αμφισβητεί εμπράκτως και με την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Πέρα όμως από τα διμερή ελληνοτουρκικά προβλήματα, η Ελληνική Κυβέρνηση οφείλει να είναι πολύ προσεκτική και να συνυπολογίσει την ποιότητα των σχέσεων της Τουρκίας με τη Δυτική Συμμαχία (ΗΠΑ- ΝΑΤΟ-Ε.Ε.). Η Ελληνική Κυβέρνηση, είναι επιφυλακτική απέναντι στον Τ. Ερντογάν, επειδή οι διπλωματικές επιλογές της Τουρκίας, δεν βρίσκονται σε γραμμική εξάρτηση με τα δυτικά Στρατηγικά συμφέροντα . Η Ρωσία, το Ιράν και η Τουρκία, είναι πολύ κοντά σε μια αντιδυτική πολιτικο-στρατιωτική συμμαχία. Στα κορυφαία ζητήματα στην Μέση Ανατολή, όπως στον εμφύλιο στη Συρία, στο Παλαιστινιακό και στο Κουρδικό, η Τουρκία συντάσσεται με το Ιράν και την Ρωσία, ενώ απέναντί τους, είναι το Ισραήλ και οι σύμμαχοι του, κυρίως οι ΗΠΑ. Η Ελλάδα, έχει συνάψει ισχυρές σχέσεις με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, του λαθρεμπορίου, της πειρατείας στη θάλασσα, η παράνομη μετανάστευση, η αξιοποίηση του υποθαλάσσιου ενεργειακού πλούτου της Ανατολικής Μεσογείου και η ασφάλεια των αγωγών μεταφοράς ενεργείας, αποτελούν τους βασικούς πυλώνες συνεργασίας της Ελλάδας, της Κύπρου, της Αιγύπτου και του Ισραήλ. Είναι οι συμμαχίες, που προκαλούν ανησυχία στο σύστημα εξουσίας του Τ. Ερντογάν, καθώς επιπλέον, η Ελλάδα συνεχίζει με επιτυχία το σχεδιασμό και την πραγματοποίηση κοινών στρατιωτικών ασκήσεων, με τους Αιγύπτιους, αλλά και με τους Ισραηλινούς, φέρνοντας μάλιστα ισραηλινές και Αιγύπτιες στρατιωτικές δυνάμεις και στο χώρο του Αιγαίου. Η Τουρκία, έχει πολύ κακές διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, ενώ συνεχίζει να μην αναγνωρίζει την κρατική οντότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Λίγο πριν αφιχθεί στην Αθήνα, ο Τούρκος πρόεδρος κατηγόρησε ευθέως την αμερικανική πλευρά ότι, με πρόσχημα τον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους, εξοπλίζει τους Κούρδους στη βόρεια Συρία με στόχο την Τουρκία και το Ιράν. Και ακόμη, ο Τ. Ερντογάν, αναφέρθηκε στην απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης (δήλωση του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ) να αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ, απειλώντας την Ουάσιγκτον ότι αν προχωρήσει στην απόφασή της αυτή ο ίδιος θα συγκαλέσει σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης στην Κωνσταντινούπολη και θα διακόψει τις σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ. Χρήστος Καπούτσης

Αποτέλεσμα χωρίς αιτία , μόνο από τύχη!

Εκλαϊκεύω μια σκέψη: Έσπασα ένα ποτήρι. Γιατί; διότι το πέταξα. Άρα, έχω ένα αποτέλεσμα (σπασμένο ποτήρι) που προήλθε από μία αιτία (το πέταξα, έφυγε από τα χέρια μου) . Τι περιγράφω; την αρχή της αιτιοκρατίας. ΑΙΤΙΑ – ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ. π.χ. Ο ΘΕΟΣ έφτιαξε τον Κόσμο για κάποιο λόγο, για κάποια αιτία, που θα τον μάθουμε, όταν δούμε (άνθρωποι ή κάτι άλλο, πιθανόν οι διάδοχοι του ανθρώπινου γένους) το ΤΕΛΟΣ του. ΣΩΣΤΑ; ΟΧΙ λέει Χάιζενμπεργκ. Υπάρχουν γεγονότα των οποίων η εκδήλωση δεν υπαγορεύεται από κάποια αιτία! Στην κβαντική μηχανική, επικρατεί η τυχαιότητα των γεγονότων. Έγινε αυτό, έτσι από τύχη. Και ο Κόσμος; και αυτός από τύχη!! Τι περιγράφω; μα την αρχή της απροσδιοριστίας ή διαφορετικά, την αρχή της αβεβαιότητας. Τι λέει αυτή; είναι αδύνατο να μετρηθεί ταυτόχρονα και με ακρίβεια, ούτε πρακτικά, ούτε και θεωρητικά η θέση και η ταχύτητα, ή ορμή, ενός σωματίου, στον μικρόκοσμο. Η αιτιοκρατία (ντετερμινισμός) , αποδέχεται την ύπαρξη της αιτιότητας, την καθολική αιτιώδη και νομοτελειακή συνάφεια όλων των φαινομένων. Η φιλοσοφία του ντετερμινισμού είναι συνδεδεμένη με την Νευτώνεια φυσική. Σύμφωνα λοιπόν, με την αιτιοκρατία, αν ήταν δυνατόν να γνωρίζουμε το σύνολό της ύλης και τους νόμους που διέπουν το σύμπαν, θα ήταν εφικτό να προσδιορίσουμε κάθε σημείο σε οποιοδήποτε χρόνο του σύμπαντος, άρα να μάθουμε, την εξέλιξή του και φυσικά το ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ! Μην λέτε βλακείες λένε οι Χιούμ και Χάιζενμπεργκ. Υπάρχουν αποτελέσματα που γίνονται έτσι, χωρίς αιτία. «Ζωντανό» παράδειγμα η κβαντομηχανική. Τι μας διδάσκει; Ούτε εμπειρικά είναι δυνατόν ποτέ να παρατηρήσουμε τον αιτιώδη δεσμό, την αναγκαία σχέση μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος. Άρα δεν μπορούμε να προβλέψουμε με ακρίβεια ΟΛΑ τα αποτελέσματα, διότι καταλυτικός παράγοντας αναδεικνύεται η τύχη! Ισχύει και ο νόμος των πιθανοτήτων στην δημιουργία του Σύμπαντος; Γιατί ΟΧΙ; Να το συζητήσουμε;; δεν θα το συνιστούσα!! Πιθανόν να μην επαρκεί η χρονική διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής, για να καταλήξουμε σε πλήρως τεκμηριωμένα συμπεράσματα ... Χρήστος Καπούτσης

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

Διευκρινήσεις για την απόπειρα πώλησης πυρομαχικών στην Σαουδική Αραβία.

Διευκρινήσεις για την απόπειρα πώλησης πυρομαχικών στην Σαουδική Αραβία. Να διευκρινίσουμε ότι η απόπειρα πώλησης πυρομαχικών στην Σαουδική Αραβία, παραμένει απόπειρα, αφού δεν έχει υλοποιηθεί η σχετική συμφωνία. Σύμφωνα με απόρρητα έγγραφα τα οποία διέρρευσαν από την αντιπολίτευση, το ΚΥΣΕΑ, αποφάσισε την πώληση 300.000 βλημάτων (με τον χαρακτηρισμό «αξιοποίηση του μη επιχειρησιακά αναγκαίου στρατιωτικού εξοπλισμού») στην Σαουδική Αραβία. Απόφαση που υπογράφεται από τον Πρωθυπουργό και τους υπουργούς μέλη του ΚΥΣΕΑ. Αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη δύο παράλληλες έρευνες της Δικαιοσύνης. Η τακτική Δικαιοσύνη διερευνά την πώληση όπλων στην Σαουδική Αραβία και η Στρατιωτική Δικαιοσύνη, την υπόθεση της διαρροής απορρήτων κρατικών εγγράφων. Πιθανόν τα αποτελέσματα των δικαστικών ερευνών, να παράξουν και πολιτικά αποτελέσματα. Σχετικά τώρα, με την εύλογη ερώτηση, τι θα γίνουν αυτά τα 300 χιλιάδες πυρομαχικά, δεν έχουμε πολλές επιλογές. Τα πυρομαχικά αυτά είναι ληγμένα, είναι επικίνδυνα , είναι τοξικά. Παλαιότερα, τα βυθίζαμε στο Μυρτωο Πέλαγος, δηλητηριάζοντας το θαλάσσιο περιβάλλον. Επίσης, είχαμε και ένα σοβαρό ατύχημα σε στρατόπεδο στον Αυλώνα σε αποθήκη, από αυτανάφλεξη ληγμένων πυρομαχικών. Η χώρα μας, είναι υποχρεωμένη βάση διεθνούς συμβάσεως που έχει υπογράψει να καταστρέψει σε ασφαλή χώρο τα ληγμένα πυρομαχικά. Επειδή στην Ελλάδα δεν υπάρχει αυτός ο χώρος, πιθανότατα η καταστροφή να γίνει σε κάποια βαλκανική χώρα. Το κόστος υπολογίζεται από 6 μέχρι και 8 εκατομ. ευρώ. Τα πυρομαχικά αυτά, είναι αμερικανικής κατασκευής και για να τα αποκτήσουμε τα έχουμε πληρώσει πανάκριβα στις αμερικανικές κατασκευάστριες εταιρείες. Εγκρίθηκε κατά την Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου ψήφισμα για την Υεμένη, το οποίο περιλαμβάνει το αίτημα επιβολής εμπάργκο όπλων της ΕΕ στη Σαουδική Αραβία. Εξέλιξη, που ίσως τερματίσει οριστικά, κάθε περεταίρω συζήτηση για την πώληση πυρομαχικών στην Σαουδική Αραβία. Οι ευρωβουλευτές της Ν.Δ. καταψήφισαν το ψήφισμα! Χρήστος Καπούτσης

Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

Επιταχύνονται οι διαδικασίες επίλυσης του Σκοπιανού, λόγω ραγδαίων εξελίξεων στα Βαλκάνια και αμερικανο- νατοϊκών πιέσεων.

άρθρο του Χρήστου Καπούτση Τα κεντροδυτικά Βαλκάνια εξελίσσονται σε περιοχή πολιτικής επιρροής και αντιπαράθεσης Στρατηγικών συμφερόντων ισχυρών κρατών, όπως των ΗΠΑ, της Ρωσία, της Κίνα, της Γερμανίας και της Τουρκία. Η διπλωματική παρουσία των κρατών αυτών στα Βαλκάνια είναι εμφανής, όπως και οι αντιπαραθέσεις τους, καθώς είναι σε εξέλιξη οι προσπάθειες αύξησης της πολιτικής επιρροής και σύνθεσης νέων συμμαχιών, που θα αλλάξουν άρδην τα σημερινά γεωπολιτικά δεδομένα στην Βαλκανική χερσόνησο. Η δυναμική είσοδος της Κίνας στα Βαλκάνια, είναι πολύ πιθανόν να δώσει μια δυναμική οικονομικής ανάπτυξης, αναπτύσσοντας διάφορες μορφές συνεργασίας, σε μια περιοχή που διακρίνεται για τις εντάσεις της και τις αιματηρές συγκρούσεις των Λαών της. Οι ΗΠΑ θα επιδιώξουν να αυξήσουν την διπλωματική και στρατιωτική παρεμβατική επιρροής, προσεταιριζόμενες μάλιστα ακόμη και τη Σερβία, που αποτελεί πλέον το «μήλο της έριδος» ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ρωσία. Η Ελλάδα, θα επιχειρήσει να βγει από το κάδρο του Βαλκανικού προβλήματος και να γίνει η χώρα καταλύτης, για την πολιτική σταθερότητα, την οικονομική ανάπτυξη και την ειρήνη της ασταθούς σήμερα και εύφλεκτης περιοχής των Βαλκανίων, εφόσον διευθετήσει δύο σοβαρά ζητήματα. Το χρονίζον Σκοπιανό, δηλαδή η εκκρεμότητα με την ονομασία της γειτονικής χώρας και το πολύ πιο σύνθετο πρόβλημα των σχέσεων της χώρας μας με την Αλβανία και τον υφέρποντα αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό και εθνικισμό. Στο Σκοπιανό (οριστική διευθέτηση του ονόματος του γειτονικού κράτους που σήμερα ονομάζεται FYROM ή π. Γ.Δ. Μακεδονίας), φαίνεται ότι υπάρχει έντονη κινητικότητα και βάσιμες ελπίδες, για οριστική επίλυση του προβλήματος. Ο ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς, παρότι ανήκει στην σχολή των ρεαλιστών πολιτικών, υποστηρίζει ότι, το Σκοπιανό θα λυθεί μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2018! «Το πρώτο εξάμηνο του 2018 πρέπει να λυθεί αυτό το ζήτημα», δήλωσε πρόσφατα ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας, προειδοποιώντας ταυτόχρονα ότι αν δεν συμβεί αυτό, τότε, «στο μέλλον θα υπάρξουν πολύ μεγάλες δυσκολίες». Η αποχώρηση του Νίκολα Γκρουέφσκι από την Πρωθυπουργία της FYROM, συνιστά μια ελπιδοφόρα εξέλιξη, διότι, ο επικεφαλής του εθνικιστικού κόμματος VMRO-DPMNE, (ακρωνύμιο το οποίο σημαίνει «Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση - Δημοκρατικό Κόμμα της Μακεδονικής Εθνικής Ενότητας»), είχε υιοθετήσει μια αδιάλλακτη πολιτική στις διμερείς ελληνο-σκοπιανές συνομιλίες, για την εξεύρεση αμοιβαία αποδεκτής λύσης, που γίνονται υπό την αιγίδα του Γ.Γ. του ΟΗΕ. Τον Ν. Γκρουέφσκι στήριζε οικονομικά και πολιτικά το πανίσχυρο λόμπυ των «Μακεδόνων» (Σκοπιανών) του Καναδά, όπου ένας από τους μεγάλους χρηματοδότες του, είναι και ο δισεκατομμυριούχος «αεριτζής» χρηματιστής Τζ. Σόρος! Η κυβέρνηση του Ζόραν Ζάεφ, που είναι ένας κυβερνητικός συνασπισμός με την συνεργασία της κεντροαριστερής SDSM («Σοσιαλδημοκρατική Ένωση Μακεδονίας») και δύο κεντροδεξιών αλβανικών μειονοτικών κομμάτων, της «Δημοκρατικής Ένωσης για την Ολοκληρωμένη Ένταξη» (BDI) και της «Συμμαχίας για τους Αλβανούς» (AA), εμφανίζεται πιο διαλλακτική και ανταποκρίνεται σε πρωτοβουλίες, που οδηγούν σε βελτίωση των σχέσεων της FYROM με τους γείτονες, συμπεριλαμβανόμενης και της Ελλάδας. Το Σκοπιανό θα συζητηθεί στις 11 και 12 Δεκεμβρίου στις εργασίες της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες. Πρόκειται για μία κρίσιμη συνεδρίαση, διότι θα διαφανεί η πρόθεση των ευρωπαίων ηγετών, σχετικά με την πορεία ένταξης της FYROM στην Ε.Ε., την οποία εμποδίζει το ελληνικό «βέτο», αφού διαχρονικά οι ελληνικές Κυβερνήσεις αξιώνουν, πρώτα επίλυση του ονοματολογικού και μετά η ένταξή της στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Η Ελληνική Κυβέρνηση, προκειμένου να υπάρξει μια νέα ώθηση στην ουσία των διαπραγματεύσεων υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, έχει προτείνει οι συνομιλίες να προχωρήσουν επί τη βάσει ενός συμφωνημένου πλαισίου για τις βασικές παραμέτρους μιας λύσης. Η λύση πρέπει να περιλαμβάνει συμφωνία , που να εμπεριέχει με σαφή και οριστικό τρόπο τον προσδιορισμό του ονόματος, που δεν θα αφήνει περιθώρια αμφιβολιών σχετικά με τη διάκριση μεταξύ του εδάφους της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και περιοχών σε γειτονικές χώρες (π.χ. Μακεδονία της Ελλάδας) και ότι το συμφωνημένο όνομα θα χρησιμοποιείται έναντι όλων (erga omnes) και για όλους τους σκοπούς. Επίσης, η χώρα μας έχει ήδη κάνει μια μείζονα κίνηση συμβιβασμού, με την υιοθέτηση από την κυβέρνηση Καραμανλή, το 2007, της θέσης ότι αποδέχεται τον όρο «Μακεδονία», παρόλα αυτά, δεν υπήρχε από την πλευρά της ΠΓΔΜ (Κυβέρνηση Ν. Γκρουεφσκι) , ανάλογο βήμα συμβιβασμού. Οι προθέσεις του σημερινού πρωθυπουργού Ζ. Ζάεφ, είναι στην κατεύθυνση του συμβιβασμού και της οριστικής λύσης, απομένει όμως να αποδειχτεί , ότι είναι και ειλικρινείς. Πάντως ο σκοπιανός πρωθυπουργός έχει δηλώσει, ότι προτεραιότητα και σταθερός στόχος της Κυβέρνησης του, είναι η ένταξη της χώρας του στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Ωστόσο, η Ελληνική Κυβέρνηση, έχει καταστήσει σαφές ότι, ο στόχος των Σκοπίων να προχωρήσουν προς ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην αρχή ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ε.Ε., περνάει από την Αθήνα. Από την πλευρά του ο υπουργός εξωτερικών της ΠΓΔΜ N. Dimitrov, σε συνέντευξή του στο Radio Free Europe , δηλώνει ότι πρέπει να επιδιωχθεί ένας συμβιβασμός με την Ελλάδα. Περιγράφοντας το πλαίσιο στο οποίο κινείται η σκοπιανή πλευρά, ο ΥΠΕΞ της FYROM N. Dimitrov δήλωσε ακόμη, ότι δεν θα πρέπει να υπάρξει νικητής και ηττημένος, γιατί αυτό θα τροφοδοτήσει τον εθνικισμό και εξέφρασε την εκτίμηση ότι θα πρέπει να βρεθεί μια λύση για το όνομα, που να δίνει την αίσθηση και στις δυο πλευρές ότι έχει ικανοποιηθεί το πιο σημαντικό κομμάτι των θέσεων τους. Αναμφίβολα διπλωματική η θέση του Σκοπιανού Υπουργού Εξωτερικών, καθώς δεν δίνει σαφείς απαντήσεις , για τις προθέσεις της Κυβέρνησής του. Πάντως, η αίσθηση που έχει δημιουργηθεί είναι, ότι η επόμενη σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ, που θα διεξαχθεί τον Ιούλιο του 2018 στην έδρα της Συμμαχίας στις Βρυξέλλες, αποτελεί κατά κάποιο τρόπο, το ορόσημο για την επίτευξη συμφωνίας στο Σκοπιανό. Την ένταξη της π. Γ.Δ. Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ, προωθούν σταθερά οι ΗΠΑ και η Βρετανία. Η αμερικανική διπλωματία, το τελευταίο διάστημα ασκεί πιέσεις σε Αθήνα και Σκόπια, ώστε με αμοιβαίες υποχωρήσεις να ξεπεραστεί το εμπόδιο της ονομασίας και τον Ιούλιο τα Σκόπια με το νέο όνομα να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ. Όμως τόσο το Σκοπιανό , όσο και οι ελληνοαλβανικές σχέσεις, αποτελούν μέρος του γεωπολιτικού παζλ των Βαλκανίων, που είναι εξαιρετικά πολύπλοκο και συγκρουσιακό. Στα δυτικά Βαλκάνια υπάρχει αναζωπύρωση των εθνικισμών. Η Βοσνία-Ερζεγοβίνη , ως αποτυχημένο κρατικό μοντέλο, απειλείται από το εθνοτικό-θρησκευτικό μίσος των συνιστούντων κρατιδίων. Η Αλβανία, το Κόσοβο και η ΠΓΔΜ μαστίζονται από φαινόμενα διαφθοράς και φτώχειας, με την Αλβανία του Ε. Ράμα, να θεωρείται από τις ευρωπαϊκές διωκτικές αρχές ως ναρκο-κράτος!! Ο Αλβανικός εθνικισμός που διοχετεύεται στα κεντροδυτικά βαλκάνια, μεταξύ άλλων, καλύπτει και την διακίνηση ναρκωτικών, λαθρεμπορίου και τρομοκρατών! Η Τουρκία, με αιχμή την πολυάριθμη μουσουλμανική κοινότητα, που αποτελεί ισχυρή εθνοθρησκευτική μειονότητα σε Βαλκανικά κράτη, επιχειρεί να έχει σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις και να ενσταλάξει στους μουσουλμάνος της βαλκανικής, τη συνείδηση του θρησκευόμενου μουσουλμάνου και το δόγμα του παντουρκισμού στη βάση ότι τα Βαλκάνια ήταν τμήμα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η Ε.Ε. φαίνεται να μην έχει την πολιτική βαρύτητα να παρέμβει αποτελεσματικά και να αλλάξει την βαλκανική ατζέντα. Ωστόσο, στους κόλπους της Ε.Ε. έχει ισχυρή επίδραση η άποψη, ότι η ένταξη όλων των κρατών της Βαλκανικής στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, πιθανόν να αποτρέψει, μια νέα πολύ σοβαρή και μάλλον αιματηρή περιπέτεια, που θα βυθίσουν τα Βαλκάνια στο χάος. Ασφαλώς το υπόβαθρο της ευρωπαϊκής – νατοϊκής «ιδέας» για τις χώρες της Βαλκανικής, είναι ο απόλυτος οικονομικός , πολιτικός, στρατιωτικός και γεωστρατηγικός έλεγχος της Βαλκανικής χερσονήσου από την Δυτική Συμμαχία (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε.), αποκλείοντας, εξ αντικειμένου την Κίνα και την Ρωσία.

Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017

Η διαρροή απορρήτων από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας προς Βουλευτή είναι μία ακόμη απόδειξη της παρακμής του πολιτικού μας συστήματος

Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ, εντοπίστηκε, από ποια υπηρεσία και από ποιον κρατικό υπάλληλο έγινε η διαρροή απορρήτων εγγράφων προς μέλος της Βουλής. Στην ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ επισημαίνεται ότι: «Γνωρίζεται ότι από την Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ) που διενεργήθηκε από το ΓΕΕΘΑ, για τη διακρίβωση των αιτίων και συνθηκών διαρροής διαβαθμισμένων εγγράφων του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ), διαπιστώθηκε ότι τα δύο (2) διαρρεύσαντα έγγραφα που παραδόθηκαν από τον Βουλευτή κ. Ανδρέα Λοβέρδο στο Προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων, προέρχονται από αντίγραφα που είχαν διανεμηθεί, σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία, στη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.» Η διαρροή Απορρήτων εγγράφων από εξουσιοδοτημένο χειριστή ανώτατο Αξιωματικό, είναι πράξη παράνομη, ανήθικη και βαθύτατα προσβλητική, για το κύρος του σώματος των Ελλήνων Αξιωματικών. Αλλά ομοίως , επονείδιστη είναι και η πράξη του Συνταγματολόγου Βουλευτή Α. Λοβέρδου που τα παρέλαβε. Η διαρροή ΑΠΟΡΡΗΤΩΝ, όμως, δεν θα πρέπει να συγχέεται με την ουσία της υπόθεση της πώλησης πυρομαχικών στη Σαουδική Αραβία. Αν υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες για ατασθαλίες ή συγκάλυψης οικονομικού σκανδάλου, τότε υπάρχει ο προβλεπόμενος νόμιμος τρόπος της άρσης του Απορρήτου και της αποκάλυψης του εγκλήματος σε βάρος του Δημοσίου, αν υπάρχει. Συμπέρασμα, ο κομματισμός των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων (βλέπε το αποκρουστικό παράδειγμα του υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ. Ν.Τόσκα) και η εξουσιομανία αδίσταχτων πολιτικάντηδων πολιτικών, είναι συμπτώματα της ανίατης παθογένειας του πολιτικού μας συστήματος. Η αποφορά από την παραταξιακή σήψη των κομμάτων εξουσίας είναι πλέον ανυπόφορη. Και επιπλέον, από τέτοιες ανήθικες και αήθεις συμπεριφορές από κρατικούς λειτουργούς, πλήττονται οι κορυφαίοι θεσμοί του Δημοκρατικού μας Πολιτεύματος όπως, του Κοινοβουλίου και των Ε.Δ. Χρήστος Καπούτσης

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

«Βουτώντας» στα λασπόνερα της Δυτικής Αττικής

Πρώτη ημέρα της καταστροφής στην Δυτική Αττική και καθώς, βουτούσα στα ερείπια και τις λάσπες της οδού Καροπούλη, του δρόμου -πρώην ρέμα- στη Μάνδρα, μαζί με τα φερτά υλικά είδα ένα στρώμα και μια φορητή τηλεόραση να «ταξιδεύουν». Πως βρέθηκαν εκεί, αναρωτήθηκα. Από ποιο μοναχικό δωμάτιο δραπέτευσαν και πού να βρίσκεται αυτός που έβλεπε τηλεόραση στη διάρκεια της «θεομηνίας». Η λέξη έρχεται στο μυαλό μου ανακλαστικά -αν και διαφωνώ με τον όρο θεομηνία. Όταν βρίσκεσαι μέσα στην καταστροφή κατανοείς ότι δεν προκύπτει οργή Θεού. Η μάνητα του Θεού δεν υπάρχει σίγουρα, υπάρχει δεν υπάρχει Θεός. Ανθρωπογενής είναι η καταστροφή και όχι από τα ακραία (;) καιρικά φαινόμενα. Εργολάβοι, βουλευτές, Δήμαρχοι, περιφερειάρχες και υπουργοί, οι φυσικοί αυτουργοί της φυσικής καταστροφής και των περιβαλλοντικων εγκλημάτων , των ανθρωπινων θυμάτων… Οι εικόνες από τις καταστροφές, σε Μάνδρα, Μαγούλα και Νέα Πέραμο, δύσκολα περιγράφονται. Οι περισσότεροι πλημμυροπαθείς, είναι φτωχοί άνθρωποι, που είδαν το βιός τους να καταστρέφεται, να χάνονται οι κόποι και οι θυσίες μιας ολάκερης ζωής. Κοιτούν την καταστροφή στωικά και απαντούν με τη σιωπή τους που κρύβει οργή και αξιοπρέπεια. Αργά το απόγευμα της ίδια μέρας, στη Μάνδρα -όσοι ήμασταν- σε ένα από τα πολλά αναποδογυρισμένα αυτοκίνητα, πληροφορηθήκαμε ότι υπάρχει μέσα κάποιος εγκλωβισμένος. Στην πρώτη προσπάθειά μας, μαζί με άλλους 10 μουσκεμένους και λασπωμένους κατοίκους της Μάνδρας, προσπαθήσαμε να προσεγγίσουμε, αλλά η βροχή και ο ορμητικός χείμαρρος μας απέτρεψε και εγκαταλείψαμε. Ενημερώσαμε το τοπικό Αστυνομικό Τμήμα. Έμαθα, αργότερα ότι εκεί είχε εγκλωβιστεί ένας 67χρονος που μόνο την επομένη το πρωί κατόρθωσαν οι πυροσβέστες να τον απεγκλωβίσουν. Νοσηλεύεται στο Θριάσιο Νοσοκομείο. Στον άλλο τόπο της καταστροφής, στη Νέα Περαμο, παρακολούθησα τον απεγκλωβισμό μιας γυναίκας πολύ μεγάλης ηλικίας (κοντά στο 90), από το ημιυπόγειο διαμέρισμά της. Ενώ προσπαθούσαν οι διασώστες να την μεταφέρουν, από έναν πολύ στενό και λασπωμένο παράδρομο, στο ασθενοφόρο, τη ρώτησα, αν έμενε και κάποιος άλλος μαζί της. Με κοίταξε και μου είπε: «Όχι. Εδώ και 32 χρόνια ζω μόνη». Κάποιοι άνθρωποι έχουν «παντρευτεί» δια βίου τη μοναξιά. Και την επόμενη μέρα πάλι εκεί. Δεύτερη μέρα «περιοδείας» στην Δυτική Αττική. Στην παλιά Εθνική Οδό Αθηνών-Θηβών εκατοντάδες τα αναποδογυρισμένα και κατεστραμμένα αυτοκίνητα. Ένας άνδρας αναγνωρίζει το αυτοκίνητό του μόνο από την πινακίδα! Μια κοπέλα γύριζε αμήχανα τη ρόδα του τουμπαρισμένου αυτοκινήτου της. Με κοίταξε και με ρώτησε με αγωνία «θα φτιαχτει»; ήταν το πρώτο της και έχει ακόμη να πληρώσει 28 δόσεις!! Στη Μάνδρα, δεκάδες τα κατεστραμμένα αυτοκίνητα, χωμένα στη λάσπη. Ένα βυτιοφόρο είχε καταπλακώσει τρία μικρότερα οχήματα και ένα περίπτερο. Δυο αυτοκίνητα σε όρθια θέση έφταναν στο μπαλκόνι διώροφου κτιρίου. Μια ηλικιωμένη γυναίκα θρηνούσε στα σκαλοπάτια της ημικατεστραμμένης κατοικίας της. «Ήταν η προίκα για την κόρη μου», είπε. Και μία άλλη μονολογούσε, «να με έπαιρνε ένα τηλέφωνο το παιδί, να μάθω ότι είναι καλά. Αλλά τι λέω, το κινητό έπεσε από χέρια μου και το πήρε το ποτάμι…». Ακόμη και οι τηλεοπτικές εικόνες των τελευταίων ωρών αδικούν την πραγματικότητα. Η κατάσταση στις πληγείσες περιοχές της Δυτικής Αττικής είναι ακόμη χειρότερη, διότι εκεί εκτυλίσσονται ανθρώπινες τραγωδίες. Μόνο αν κατορθώσεις να σε εμπιστευτούν οι πλημμυροπαθείς, να σου ανοίξουν την καρδιά τους και να σου περιγράψουν τι έχασαν, τότε, ίσως καταλάβεις το μέγεθος της τραγωδίας. Και είναι η ικανότητα του δημοσιογράφου που καταγράφει τη στιγμή να μεταφέρει στο κείμενο τα συναισθήματα, την απόγνωση και την πίκρα και απογοήτευση για όλους (πολιτικούς, Δήμαρχους, Περιφερειάρχες). Η ικανότητα να μεταδόσεις με λέξεις την ψυχική οδύνη εκείνων που έχουν πληγεί και έχουν καταρρεύσει, κυρίως από τις παράπλευρες απώλειες της καταστροφής. Είναι από τις περιπτώσεις, όπου είναι εμφανής η υπεροχή του γραπτού και του προφορικού λόγου, έναντι του τηλεοπτικού. Οι τηλεοπτικές εικόνες είναι εντυπωσιακές, αλλά ενίοτε κρύβουν την ουσία, την πραγματικότητα καθεαυτή. Μέσα στην καταστροφή θα ήταν παράλειψη αν δεν καταγράφαμε με έμφαση τις ηρωικές προσπάθειες και τον αλτρουισμό των πυροσβεστών, των αστυνομικών, των στρατιωτών και των εθελοντών – διασωστών του Ερυθρού Σταυρού. Απέδειξαν ότι αξίζουν να είμαστε περήφανοι για αυτούς. Χρήστος Καπούτσης

Σάββατο, 4 Νοεμβρίου 2017

Γιατί αυτοπροσκλήθηκε ο Τ. Ερντογάν και έρχεται σύντομα στην Αθήνα;

Ανάλυση του Χρήστου Καπούτση «Έρχομαι Αθήνα», με αυτή την πρόταση υποδέχτηκε ο Πρόεδρος της Τουρκίας Τ. Ερντογάν τον υπουργό Εξωτερικών Ν. Κοτζιά, στο Προεδρικό Μέγαρο στην Άγκυρα. Γιατί όμως ο Τούρκος Πρόεδρος αυτοπροσκλήθηκε και έρχεται άμεσα στην Αθήνα στο μεσοδιάστημα από 20 Νοεμβρίου μέχρι 10 Δεκεμβρίου; Η Τουρκία με την αλλοπρόσαλλη πολιτική του συστήματος εξουσίας Ερντογάν, έχει δημιουργήσει «πονοκεφάλους» σε πολλούς συμμάχους της στο ΝΑΤΟ. Η εξωτερική πολιτική της Τουρκιάς, τουλάχιστον αμφιλεγόμενη, επιβαρύνει το ήδη ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή μας. Οι εξελίξεις στο μέτωπο στην Συρία και στο Κουρδικό, παρά την προσωρινή εκτόνωση, δεν είναι θετικές για την Τουρκική Κυβέρνηση. Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε., στοχοποιούν τον Τ. Ερντογάν, για την «ψυχρότητα» στις διπλωματικές σχέσεις της Τουρκίας με τη Δυτική Συμμαχία. Στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. (19 Οκτωβρίου ), οι ευρωπαίοι ηγέτες ζήτησαν να εξεταστεί το ενδεχόμενο να γίνουν περικοπές στα κεφάλαια που χορηγούνται στην Άγκυρα στο πλαίσιο της ενταξιακής της διαδικασίας, με πιο ακραία την Αυστρία, που ζήτησε να τερματιστεί εντελώς η ενταξιακή διαδικασία και να κοπούν οριστικά οι γέφυρες συνεργασίας και επικοινωνίας της Ε.Ε. με την Τουρκία. Η Γερμανίδα Καγκελάριος Α. Μέρκελ είπε, πως η Τουρκία «κινείται σε λάθος κατεύθυνση» και απομακρύνεται από το ευρωπαϊκό κεκτημένο και το κράτος του δικαίου, αναφερόμενη ευθέως στις εκκαθαρίσεις ευρείας κλίμακας που εξαπέλυσε η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μετά την απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος του Ιουλίου του 2016. Σε αυτή την Σύνοδο κορυφής, μόνο η Ελλάδα στήριξε ανοιχτά την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας. Ο Έλληνας πρωθυπουργός Α. Τσίπρας είπε, ότι υπάρχουν μέτρα που μπορούν να ληφθούν, ώστε να σταλούν συγκεκριμένα μηνύματα στην Τουρκία, όμως η στρατηγική επιλογή της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας πρέπει να διατηρηθεί, τόσο προς όφελος της Ευρώπης, όσο και του τουρκικού λαού. Επίσης η Τουρκία ήταν στο επίκεντρο της συνάντησης που είχε ο Αλέξης Τσίπρας με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Μάικ Πενς στην Ουάσιγκτον. Έγινε ευρύτερα γνωστό ότι , η αμερικανική πλευρά είναι προβληματισμένη από την απρόβλεπτη συμπεριφορά του Ταγίπ Ερντογάν, κυρίως με τις στρατιωτικές επιλογές του στον πολυμέτωπο (διπλωματικό, στρατιωτικό, πολιτικό, ενεργειακό) πόλεμο στη Συρία, την προσέγγιση της Τουρκίας με τον Ιράν, που έχει προκαλέσει τη δυσφορία σε ΗΠΑ και Ισραήλ, αλλά και στις συμφωνίες με την Ρωσία, για την αγορά ρωσικών οπλικών συστημάτων. Η Ουάσιγκτον δυσφορεί, όχι μόνο για τις επιλογές της Τουρκίας στην εξωτερική πολιτική, αλλά και για την κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας. Ο Α. Τσίπρας ενημέρωσε τον Μάικ Πενς, ότι η Ελλάδα στηρίζει σταθερά τον δυτικό προσανατολισμό της Άγκυρας, παράλληλα όμως, κατέθεσε τις ελληνικές ενστάσεις, για την κλιμακούμενη και επικίνδυνη τουρκική παραβατική συμπεριφορά στο Αιγαίο. Η αμερικανική προτροπή είναι «να τα βρείτε», καθώς είναι πάγια εκτίμηση των αμερικανών ότι, η ομαλοποίηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, είναι αναγκαία για τη συνοχή της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, αλλά και για την αποτελεσματικότητα των συμμαχικών στρατιωτικών επιχειρήσεων (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε.). Από τις επαφές που είχε ο Α. Τσίπρας στις ΗΠΑ, πρόεκυψε, σύμφωνα με τα εγκυρότερα διεθνή ΜΜΕ, ότι αμερικανική διπλωματία επιθυμεί έναν πιο αναβαθμισμένο ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου , που θα περιλαμβάνει και ενδεχομένως θα καλύπτει , έστω μερικώς, το πιθανό γεωστρατηγικό κενό της Τουρκίας. Και αυτή η παράμετρος, είναι που εξισορροπεί κάπως την ανισορροπία στρατιωτικών δυνάμεων Ελλάδας – Τουρκίας, καθώς εντάσσεται στον ευρύτερο διπλωματικό και οικονομικό (ενέργεια) διεθνή καταμερισμό ισχύος – συμφερόντων, όπως σχεδιάζονται και προωθούνται από τα Στρατηγικά σχέδια των ΗΠΑ, για την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Αυτά τα μηνύματα από την Ουάσιγκτον ελήφθησαν, αξιολογήθηκαν και μάλλον «θορύβησαν» το σύστημα εξουσίας Ερντογάν. Ειδικότερα τώρα στις διμερείς ελληνοτουρκικές σχέσεις, η κλιμακούμενη παραβατική συμπεριφορά της τουρκικής πολεμικής Αεροπορίας στο Αιγαίο, αυξάνει επικίνδυνα την ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Όμως, παρά τις τουρκικές προκλήσεις, η ελληνική αντίδραση, είναι εξαιρετικά ήπια και στοχεύει σταθερά στην αποκλιμάκωση της κρίσης. Σταθερή επιλογή της ελληνικής διπλωματίας είναι το Αιγαίο, να αποτελέσει γέφυρα φιλίας και συνεργασίας των δύο κρατών. Όλα τα παραπάνω γεγονότα, συνθέτουν την «τρέχουσα» γεωπολιτική πραγματικότητα, που έχει αρνητικό πρόσημο για την Τουρκία. Ο Πρόεδρος της Τουρκίας, πιθανόν να θέλει μέσω της Ελλάδας, να διατηρήσει τις γέφυρες διαλόγου και επικοινωνίας με την Δύση. Μία επιλογή όμως, που δεν έχει λογική συνέπεια και περισσότερο επιβεβαιώνει την αλλοπρόσαλλη τουρκική πολιτική διότι, ενώ η Άγκυρα αναγνωρίζει την θετική στάση της Ελλάδας προς την Τουρκία σε διεθνές επίπεδο, εντούτοις δεν αφίσταται των διεκδικήσεων της, σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, που προσβάλλουν ευθέως τη διεθνή νομιμότητα και δημιουργούν προϋποθέσεις αποσταθεροποίησης της περιοχής. Η αναμενόμενη επίσκεψη του προέδρου της Τουρκίας Τ. Ερντογάν στην Αθήνα, θα είναι σε κάθε περίπτωση πολύ ενδιαφέρουσα, από πολλές απόψεις, καθώς θα θιγούν διμερή και κυρίως, διεθνή γεωπολιτικά ζητήματα. Φυσικά, δεν είναι εύκολο να προβλεφθεί ο πραγματικός λόγος της εσπευσμένης επίσκεψης του Τ. Ερντογάν στην Αθήνα ή ποια θα είναι τα αποτελέσματα, διότι ο Πρόεδρος της Τουρκίας παραμένει εν πολλοίς ένα πολιτικός ηγέτης απρόβλεπτος και παρορμητικός. Εκτιμώντας το επίπεδο των ελληνοτουρκικών σχέσεων και αξιολογώντας την επικείμενη επίσκεψη του Τ. Ερντογάν στην Αθήνα, ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς δήλωσε ότι, «είναι φροντίδα μας να ξεκινήσουν εκ νέου οι δυο χώρες διάλογο σε όλα τα επίπεδα και να ξανανοίξουν τα κανάλια των συζητήσεων». Ωστόσο, επεσήμανε ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας, η ανάγκη διαλόγου με την Τουρκία, δεν σημαίνει ότι αισθανόμαστε ανασφαλείς ή ότι είμαστε έτοιμοι να διαπραγματευθούμε τις παράνομες και απαράδεκτες απαιτήσεις της Τουρκίας. « Ίσα - ίσα νιώθουμε αρκετή αυτοπεποίθηση, η χώρα είναι ξανά ενδυναμωμένη και το δικό μας καθήκον, είναι να συμπεριφερθούμε με υπευθυνότητα, για να αναπτυχθούν θετικά οι ελληνοτουρκικές σχέσεις», δήλωσε ο Ν. Κοτζιάς στην πρόσφατη ενημέρωση, που έκανε προς τους διαπιστευμένους διπλωματικούς συντάκτες.

Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

η Φλώρινα, η Καστοριά και τα Γρεβενά εμφανίζονται, ως αλβανικά εδάφη στα σχολικά βιβλία της Αλβανίας!

του Χρήστου Καπούτση Όταν η πολιτική του μεγαλοϊδεατισμού των Αλβανών εθνικιστών, αποτελεί επίσημη έκφραση του Αλβανικού κράτους και τον ιστό του εκπαιδευτικού συστήματος , τότε, τα άλλα Βαλκανικά κράτη, όχι μόνο πρέπει να ανησυχούν, αλλά και υποχρεούνται να αντιδράσουν. Η περιοχή των Βαλκανίων έχει υποφέρει από εθνικισμούς και μεγαλοϊδεατισμούς, είναι μια περιοχή που έχει στιγματιστεί από αιματηρές συγκρούσεις εθνομειονοτικών πληθυσμών και η αναβίωσή τους, απειλεί την σταθερότητα και την Ειρήνη. Ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας ο Έντυ Ράμα, είναι ένας «σύγχρονος» εθνικιστής-σοσιαλιστής πολιτικός ηγέτης, που υποδαυλίζει τα οράματα ακραίων εθνικιστικών κύκλων. Ο Αλβανός πρωθυπουργός κατά την διάρκεια συνέντευξής του στο «Politico» του Βελγίου, απείλησε την Ευρώπη, επισημαίνοντας πως «οι Αλβανοί θέλουν να ζήσουν σ’ ένα κράτος με την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και εάν δεν συμβεί αυτό, τότε θα επέλθει η ένωση του Κοσσόβου με την Αλβανία». Ο Ε. Ράμα εμπνέεται από τα νέο- οθωμανικά οράματα του Προέδρου της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν και η Τουρκία αποτελεί τον πιο ισχυρό σύμμαχο της Αλβανίας (άριστη συνεργασία στον πολιτιστικό, διπλωματικό και στρατιωτικό τομέα. Ο Αυλώνας είναι ουσιαστικά τουρκική ναυτική βάση), μαζί με την Βοσνία – Ερζεγοβίνη, στην Βαλκανική χερσόνησο. Σε αυτό το αντιευρωπαϊκό και συγκρουσιακό «κλίμα», η Κυβέρνηση Ε. Ράμα, με διάφορες μεθόδους, επιχειρεί να διαγράψει την ιστορική παρουσία του ελληνικού στοιχείου στην Βόρεια Ήπειρο. Πρόσφατα μάλιστα, με πρόταση τα Κυβέρνησης Ε. Ράμα η αλβανική βουλή ψήφισε ένα εκτρωματικό νομοσχέδιο για τις μειονότητες, με εμφανή στόχο τον αφανισμό της ελληνικής μειονότητας. «Αντί να διασφαλίζει τα δικαιώματα των μειονοτήτων στη χώρα βάσει των ευρωπαϊκών προτύπων, το νομοσχέδιο που υπερψήφισε η αλβανική Βουλή για την προστασία των μειονοτήτων διαιωνίζει τις αυθαιρεσίες του καθεστώτος Χότζα. Είναι ένα βήμα μπροστά για υπαρκτές και ανύπαρκτες μειονότητες και ένα βήμα πίσω για την κυριότερη και υπαρκτή μειονότητα της Αλβανίας», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, Αλέξανδρος Γεννηματάς. Και να θυμίσω ακόμη, με αποκλειστική ευθύνη των αλβανών πολιτικών, οι Έλληνες νεκροί στρατιώτες του έπους του 1940 παραμένουν άταφοι, 77 χρόνια μετά τη θυσία τους, στον αγώνα εναντίον του φασισμού. Το σημαντικότερο όμως είναι, ότι τα σχολικά βιβλία της ιστορίας και της γεωγραφίας, βρίθουν αναφορών για αλβανικά εδάφη που δήθεν κατέχονται από άλλα κράτη, όπως από την Ελλάδα, τη Σερβία, την π. Γ.Δ. Μακεδονίας και το Μαυροβούνιο. Μάλιστα, οι μαθητές στα αλβανικά σχολεία, μαθαίνουν ότι αποτελούν αλβανικά εδάφη, ολόκληρη η Ήπειρος μέχρι την Πρέβεζα, αλλά και η Φλώρινα, η Καστοριά και τα Γρεβενά, το μεγαλύτερο μέρος της FYROM (Τέτοβο, Σκόπια, Κουμάνοβο), η νότια Σερβίας και τμήμα του Μαυροβουνίου! Είναι χαρακτηριστικό ότι ο «Γεωγραφικός Άτλας της Αλβανίας και των εδαφών» διδάσκεται στα 9ταξια σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, προβάλλει κατά τρόπο απροκάλυπτο, το όραμα της Μεγάλης Αλβανίας και στον σχετικό χάρτη παρουσιάζουν ως αλβανικά εδάφη, την Ήπειρο την Δυτική Μακεδονία, όλη την δυτική περιοχή της ΠΓΔΜ τις νοτιοδυτικές επαρχίες της Σερβίας, και μέρος του Μαυροβουνίου συμπεριλαμβανομένου και της πρωτεύουσας της χώρας Ποντγκορίτσα , ενώ φυσικά στον χάρτη αυτό έχει ενσωματωθεί και όλο το Κόσσοβο, ως αλβανική επαρχία. Στον ίδιο χάρτη επισημαίνονται τα αλβανικά εδάφη που «πάρθηκαν από την Ελλάδα» και σε αυτά περιλαμβάνεται όλη η Ήπειρος, Ηγουμενίτσα, Παραμυθιά μέχρι και την Άρτα, αλλά και η Καστοριά και η Φλώρινα που αναφέρονται με τα αλβανικά ονόματα τους (Kosrtur και Follorine), ακόμη και τα Γρεβενά (με την αλβανική ονομασία Grebena)! Η αλβανική εθνικιστική ιδεολογία, που εκφράστηκε από την ένοπλη δράση του παράνομου παραστρατιωτικού μηχανισμού του UCK (Στρατός Απελευθέρωσης του Κοσσόβου) στην πρώην Σερβική επαρχία την περίοδο 1996-9, αναγέννησε τα εθνικιστικά οράματα για τη «Μεγάλη Αλβανία». Η δράση αυτή όχι μόνο δεν αποδοκιμάστηκε από την Δυτική Συμμαχία (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε.), αλλά επιβραβεύτηκε. Τα νατοϊκά μαχητικά αεροσκάφη, «λειτούργησαν» περίπου σαν η αεροπορία του UCK . Στη συνέχεια, η απόφαση μεγάλου μέρους της διεθνούς κοινότητας να επιτρέψει την ανεξαρτητοποίηση του Κοσσόβου, έδρασε αποσταθεροποιητικά και άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Δημιουργήθηκαν βάσιμες ελπίδες στους Αλβανούς ηγέτες, ότι μπορούν , μετά το Κόσσοβο να πετύχουν ανάλογη ανεξαρτητοποίηση περιοχών όπου οι αλβανοί είναι πλειοψηφία (κοιλάδα Πρέσεβο νότια Σερβία και π. Γ.Δ.Μ) και τελικά να ενωθούν εδαφικά σε μια ενιαία κρατική οντότητα, που θα συμπεριλαμβάνει και με τους υπόλοιπους αλβανικούς πληθυσμούς της Βαλκανικής, που βρίσκονται γύρω από τα αλβανικά σύνορα, καθώς και εδάφη κρατών, που είχαν προσδιοριστεί ως αλβανικά, από διάφορους ανιστόρητους λαϊκιστές και εθνικιστές… Αφετηρία του κακού έγινε, με το περίφημο Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας (17/12/1913), αφού σύμφωνα με αυτό, οι Βόρειες περιοχές της Ηπείρου μετονομάστηκαν «Νότιος Αλβανία» και οι Έλληνες Ηπειρώτες ως «Ελληνική Μειονότητα». Μια απαράδεκτη συμφωνία που επέβαλλαν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί, για δικούς τους λόγους. Η Αυστροουγγαρία, θεωρούσε την Αλβανία «ειδική ζώνη επιρροής», ενώ η Ιταλία έδειχνε ζωηρότατο ενδιαφέρον και για το στρατηγικής σημασίας λιμάνι της Αυλώνας που δεσπόζει στην Αδριατική. Η παραχώρηση της Βορείου Ηπείρου στην Αλβανία, πυροδότησε σφοδρές αντιδράσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι γνωστή η κήρυξη της Αυτονομίας της Β. Ηπείρου τον Φεβρουάριο του 1914, ο ένοπλος αγώνας των Βορειοηπειρωτών εναντίον του νεοσύστατου αλβανικού στρατού ο οποίος κατευθυνόταν από Ιταλούς και Ολλανδούς αξιωματικούς και το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, που υπογράφτηκε στις 5 Μαΐου 1914. Ο Γάλλος, τότε πρωθυπουργός , Ζορζ Κλεμανσό (1841-1929), έγραφε στην παρισινή εφημερίδα «L' Homme Libre» («Ελεύθερος Άνθρωπος»): «Ιδού 350.000 αληθινοί Έλληνες διανεμόμενοι εις χωρία των οποίων και μόνο τα ονόματα δηλώνουν την ελληνικήν καταγωγήν. Κατόρθωσαν να κρατήσουν την εθνικότητα των εναντίον των Τούρκων και όταν έφθασαν τα ελληνικά στρατεύματα προς απελευθέρωσίν των εκ του Οθωμανικού ζυγού, τους είπον και τους επανέλαβον ότι τώρα ήτο οριστική η αποκατάστασίς των εις την πατρίδα. Διότι αρχικώς θέμα της κυβερνήσεως των Αθηνών και της διπλωματίας της ήτο η επιστροφή ολοκλήρου της Ηπείρου στην Ελλάδα. Και ξαφνικά, χωρίς καμιά προπαρασκευήν, χωρίς να λάβουν δια τους δυστυχείς αυτούς πληθυσμούς καμίαν εγγύησην ... καληνύχτα σας, αγαπητοί συμπατριώται και καλήν τύχην με τους ληστάς Αλβανούς!!».

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟ Ρ/Σ ΑΘΗΝΑ 984. Στις συνομιλίες που θα έχει ο Πρωθυπουργός Α. Τσίπρας στις ΗΠΑ, θα επιχειρήσει να συνδέσει την οικονομία με την γεωπολιτική, τη διπλωματία και τη στρατιωτική συνεργασία, ώστε, με τη "αμερικανική βοήθεια", να ξεπεράσει το οικονομικό αδιέξοδο που μαστίζει για μια 7ετία την χώρα μας. Πακέτο προσφορών στον στρατιωτικό-βιομηχανικό τομέα, για το κούρεμα του χρέους και την προσέλκυση αμερικανών επενδυτών. (Παρεπιπτόντως, σχόλια για την επικοινωνιακή προβολή της πτήσης του πρωθυπουργού με μαχητικό αεροσκάφος). Τα παραπάνω στην ραδιοφωνική ανάλυση μου, στην εκπομπή "Ω ΤΙ ΚΟΣΜΟΣ!" που παρουσιάζει ο συνάδελφος Κ. Ράπτης.

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Πιθανό «ντόμινο» αλλαγών στα σύνορα ευρωπαϊκών κρατών από το δημοψήφισμα στην Καταλονία

Του Χρήστου Καπούτση

Το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της ισπανικής Καταλονίας (ακολουθούν οι Βάσκοι), είναι εξαιρετικά σύνθετη υπόθεση, που αφορά πολλές χώρες της Ευρώπης, τα Βαλκάνια και φυσικά και την Ελλάδα.
Τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη , έχουν στο έδαφός τους συμπαγείς εθνομειονοτικούς πληθυσμούς. Για παράδειγμα το Βέλγιο, που συνυπάρχουν  δύο εθνικές κοινότητες. Το Βέλγιο πληθυσμιακά αποτελείται από  τους Φλαμανδούς (6.450.000) και τους Βαλλόνους (3.790.000), που ζουν σε διαφορετικές περιοχές, με τους Φλαμανδούς να επιθυμούν  να έχουν το δικό τους ανεξάρτητο κράτος και μάλιστα προετοιμάζουν Δημοψήφισμα.  Επίσης, αποσχιστικές τάσεις της Βόρειας Ιταλίας έχουν καταγραφεί και  στο πρόγραμμα  του ιταλικού κόμματος «Λίγκα του Βορρά», για εθνοτικούς και οικονομικούς λόγους.
Στα Βαλκάνια, οι εξελίξεις σε Ισπανία- Καταλονία, επαναφέρουν στο προσκήνιο,  το ακανθώδες θέμα των εθνικών μειονοτήτων των Κρατών και φυσικά του Κοσσόβου.   
  Πέντε είναι οι χώρες της Ε.Ε. που αρνούνται, παρά τις πιέσεις,  να αναγνωρίσουν το Κόσσοβο, που αποσχίστηκε από τη Σερβία με πόλεμο: Ελλάδα, Κύπρος, Ισπανία, Ρουμανία και Σλοβακία. Και η άρνηση αυτή είναι ευεξήγητη διότι:  Η Ελλάδα,  έχει αξιολογήσει ως θανάσιμους εθνικούς κινδύνους το αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό, τον σκοπιανό αλυτρωτισμό και τον τουρκικό επεκτατισμό.   Η Κυπριακή Δημοκρατία, διότι αν αναγνωρίσει το Κόσσοβο, τότε θα είναι υποχρεωμένη να αναγνωρίσει και το τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος δικαιώνοντας τον Αττίλα!  Η Ρουμανία διότι έχει ισχυρή ουγγρική μειονότητα στο έδαφός της. Η Σλοβενία διότι στο έδαφος της κατοικούν περίπου 700.000 Ούγγροι. Και η Ισπανία,  διότι αν αναγνώριζε το Κόσσοβο, θα έπρεπε να κάνει το ίδιο για την Καταλονία και τους Βάσκους.
Η Ε.Ε., στηρίζοντας πλήρως την Ισπανική Κυβέρνηση, χαρακτήρισε αντισυνταγματικό το δημοψήφισμα στην Καταλονία. Μάλιστα  ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Μαργαρίτης Σχοινάς συγκρίνοντας την Καταλονία με το  Κόσσοβο,  δήλωσε  ότι «όσον αφορά το θέμα της αναγνώρισης του Κοσσόβου, αποτελεί  ένα πολύ ειδικό νομικό πλαίσιο, που δεν είναι συγκρίσιμο με την Καταλονία». Αναμενόμενη ήταν  η αντίδραση της Σερβίας. «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία κήρυξε αντισυνταγματικό το δημοψήφισμα στην Καταλονία, ισχυρίζεται ότι η περίπτωση αυτής της ισπανικής επαρχίας και η περίπτωση του Κοσσόβου είναι «μη συγκρίσιμες», επειδή η «Ισπανία είναι κράτος- μέλος» της Ε.Ε.. Δηλαδή ισχύει άλλο διεθνές δίκαιο για τα κράτη έκτος Ε.Ε.;», δήλωσε  ο πρόεδρος της Σερβίας Α. Vucic,  στα κρατικά ΜΜΕ.
Όμως το θέμα του Κοσσόβου, αναμένεται να επιδεινωθεί.
Στις 27 Νοεμβρίου, θα γίνει και επισήμως το πρώτο βήμα για την δημιουργία της «Μεγάλης Αλβανίας» (τα σχέδια περιλαμβάνουν και η Τσαμουριά, για αργότερα…), αφού θα καταργηθούν τα σύνορα μεταξύ της Αλβανίας και του Κοσσόβου. Οι πρωθυπουργοί  της Αλβανίας Εντυ Ράμα και του Κοσσόβου Ραμούς Χαραντινάι, με αφορμή την 105η επέτειο της ανακήρυξης της Αλβανίας ως ανεξάρτητου κράτους, θα υπογράψουν διακήρυξη ανοίγματος των συνόρων τους, παρουσία μάλιστα και εκπροσώπου της Τουρκικής Κυβέρνησης. Πρόκειται για αλλαγή των συνόρων στα Βαλκάνια, με την ανοχή της Διεθνούς Κοινότητας και της Πολυεθνικής στρατιωτικής Δύναμης που βρίσκεται στο Κόσσοβο, στην οποία συμμετέχει και η Ελλάδα!

Καταλονία και Θράκη, δυο εντελώς ανόμοιες περιπτώσεις
Είναι σαφές ότι ο αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός και ο τουρκικός επεκτατισμός (απόλυτη συνεργασία των Κυβερνήσεων Τιράνων και Άγκυρας) διαμορφώνουν ένα κλίμα αστάθειας  στα Βαλκάνια , που πιθανότατα, θα προσπαθήσουν να αξιοποιήσουν διάφοροι κύκλοι  του εθνικολαϊκισμού και της θεσμικής ανωμαλίας. Και ειδικότερα τώρα, να δούμε αν υπάρχει συσχετισμός της Καταλονίας με τη Θράκη.
Θα πρέπει να απαντήσουμε καταρχήν στο θεμελιώδες ερώτημα, αν υπάρχουν ουσιώδεις διαφορές και αν τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος της  Καταλονίας, μπορεί  να έχουν ή όχι,  εφαρμογή στην Θράκη; 
 Στην Θράκη, δεν έχουμε συμπαγή πληθυσμό αναγνωρισμένης εθνικής μειονότητας. Δεν υπάρχει θεσπισμένη αιρετή εξουσία, που να αυτοπροσδιορίζεται ως διαφορετικό Έθνος,  που να στερείται της πατρίδας του, όπως στην Καταλονία.  Στη Θράκη έχουμε μία μειονότητα που προσδιορίζεται ως Θρησκευτική και όχι εθνοτική, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάννης, που δεν υπερβαίνει στο 30%  του συνολικού πληθυσμού και που καθοδηγείται από μια άλλη χώρα την Τουρκία, που ασκεί επεκτατική πολιτική σε βάρος της Ελλάδας.    Συνεπώς,  η υπόθεση της ανεξαρτησίας της Καταλονίας, δεν μπορεί να έχει εφαρμογή στην Θράκη, καθόσον είναι εντελώς διαφορετικές περιπτώσεις. Προσπάθεια αξιοποίησης του Δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Καταλονίας  και στη Θράκη, θα πρέπει  να αντιμετωπιστεί,  ως  πράξη παράνομη και εκβιαστική με στόχο την  υπονόμευση  της εσωτερικής συνοχής και της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας. Τέτοιες υποκινούμενες πρωτοβουλίες  από την Άγκυρα και τα Τίρανα, που είναι προφανώς αναμενόμενες, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα και καταλυτικά , από την Διεθνή κοινότητα (ΟΗΕ), τους ευρωατλαντικούς θεσμούς (ΝΑΤΟ, Ε.Ε.)  και πρωτίστως,  από την ελληνική διπλωματία, ως αποτελούσες μείζονα απειλή για την Ειρήνη. 
Για το θέμα της νομοθέτησης από την Κυβέρνηση, με την οποία αναγνωρίζεται ως «τουρκική», η μουσουλμανική ένωση Ξάνθης, θα πρέπει να επισημάνουμε τα  εξής: Πρώτον, από το 2008 υπάρχει καταδικαστική και τελεσίδικη απόφαση του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε βάρος της χώρας μας,  με την οποία η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να αναγνωρίσει ως «τουρκική» την μουσουλμανική ένωση Ξάνθης. Και δεύτερον, η προσθήκη στον σχετικό νόμο, της αναφοράς  του άρθρου 11 του ΕΣΔΑ, εκτιμά η Κυβέρνηση ότι, θωρακίζει όχι μόνο τη Θράκη, αλλά και τα νησιά του Αιγαίου, από την τουρκική προπαγάνδα. Το  άρθρο αυτό απαγορεύει την ύπαρξη ισχυρισμών για εθνικές μειονότητες, εάν δεν είναι διεθνώς αναγνωρισμένες ή ακόμα και εάν αποτελούν απειλή για την εθνική ασφάλεια! Πρόκειται για θεσμική και ευρωπαϊκή θωράκιση και αυτό διότι:   Στη Θράκη, υπάρχει αναγνωρισμένη μόνο μια θρησκευτική-  μουσουλμανική μειονότητα και προσπάθεια να αναγνωριστεί ως εθνική μειονότητα,  προσκρούει στη διεθνή νομιμότητα και συνιστά απειλή για την ασφάλεια της χώρας. 
Το θέμα της ασφάλειας και της σταθερότητας στα Βαλκάνια ήταν στην κορυφή της ατζέντας των συνομιλιών,  που  είχαν οι ηγέτες κατά τη διάρκεια των εργασιών της πρώτης Τετραμερούς Συνόδου Κορυφής Ελλάδας-Σερβίας-Βουλγαρίας-Ρουμανίας, που πραγματοποιήθηκε στη Βάρνα.  Ο  πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στις κοινές δηλώσεις με τους πρωθυπουργούς της Βουλγαρίας Μπόικο Μπορίσοφ, της Ρουμανίας Μιχάι Τουντόσε και του προέδρου της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς, εξέφρασαν μηνύματα ειρήνης  και συνεργασίας των τεσσάρων χωρών στους τομείς της οικονομίας, της ενέργειας, της ασφάλειας και του προσφυγικού. Μάλιστα  υιοθετήθηκε η πρόταση της Ελλάδας να γίνει μια Σύνοδος Κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης-Δυτικών Βαλκανίων, στη διάρκεια της Βουλγαρικής Προεδρίας της Ε.Ε το πρώτο εξάμηνο του 2018.
                                   

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

Η ώρα της μεγάλης κρίσης για τον Ελληνισμό

 
Του Σαράντου Καργάκου

Ας ξεκινήσουμε, αγαπητοί, από ένα εξορκισμένο σήμερα «εθνικιστή» ποιητή που κάποτε τολμούσαμε να θεωρούμε πρώτο εθνικό μας ποιητή, τον Διονύσιο Σολωμό: γράφει στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους»: «Αραπιάς άτι, Γάλλου νούς, βόλι Τουρκιάς, τόπ’ Αγγλου* πόλεμος μέγας πολεμά, βαρεῖ τό καλυβάκι…» (*τόπ΄ = μπάλα κανονιού).

Εννοείται ασφαλώς ποιο είναι το καλυβάκι στον παρόντα καιρό. Όχι η Ελλάς ή η προέκτασή της η Κύπρος, αλλά σύμπας ο Ελληνισμός.
Ο Ελληνισμός μετά τις εξάρσεις του στον πόλεμο του ’40-’41, με την αντίστασή του κατά των αρχών Κατοχής, με τον ενωτικό αγώνα της Κύπρου (μια δράκα μαχητές κατά μιας αυτοκρατορίας) αποτελούσε κακό παράδειγμα για τους λοιπούς λαούς. Κακό παράδειγμα υπήρξε και με την Επανάσταση του ’21 που διέλυσε τον ιστό της υποταγής που είχε επιβάλει η Ιερά Συμμαχία. Όταν το 1830 έκλεινε η αυλαία της Ελληνικής Επαναστάσεως άνοιγε η αυλαία των ευρωπαϊκών επαναστάσεων.

Γι’ αυτό ο ανυπότακτος, ο απειθάρχητος, ο μη συμμορφούμενος «τοῖς ξένων ρήμασι» λαός, ο δάσκαλος του απροσκύνητου ήθους έπρεπε να χτυπηθεί στις ρίζες, στις πνευματικές και ιστορικές καταβολές του. Το σχέδιο ετοιμάστηκε την επαύριο του Πολυτεχνείου. Αλλ’ ο λαός αυτός έπρεπε να υποστεί δύο στρατιωτικά πλήγματα για να συνετισθεί. Επτά χρόνια δικτατορίας δεν είχαν «σιδερώσει» το φρόνημά του. Έτσι ήλθαν το 1974 ο Αττίλας και μερικά χρόνια αργότερα η ασχήμια της Ύμιας. Κι έκτοτε άρχισε εν ονόματι ενός πολιτικού ρεαλισμού η χαλιναγώγηση του ελληνικού φρονήματος, η καταπτόηση, η τουρκοφοβία που τελικά -πάντα εν ονόματι του πολιτικού ρεαλισμού- μετεξελίχθηκε σταδιακά σε τουρκολατρία. Έχουμε εδώ μια κλασσική περίπτωση του «Συνδρόμου Στοκχόλμης», όπου το θύμα ερωτεύεται τον βασανιστή του.

Μετά την έκρηξη σε παγκόσμια κλίμακα του Ελληνισμού για το όνομα της Μακεδονίας, μια έκρηξη που κράτησε επί μία τριετία, έπεσαν πάνω μας «λυτοί και δεμένοι» να συμμαζευτούμε, να προσγειωθούμε, να σωφρονισθούμε. Έτσι επροκόψαμε.
Σήμερα όχι η Ελλάς, αλλ’ ο Ελληνισμός, είναι παντού ντροπιασμένος. Χάσαμε όλες τις διπλωματικές μάχες, χάσαμε το επιχειρηματικό μας κεφάλαιο, χάσαμε την εργατικότητά μας, το εθνικό και το κοινωνικό μας φιλότιμο. Προτιμάμε πια την αγγλική ως γλώσσα και γραφή και όχι την ξεπερασμένη κι ατιμασμένη Ελληνική, τη μητέρα του ευρωπαϊκού γλωσσικού πολιτισμού.

Κι όλα αυτά πώς και γιατί; Έπρεπε και πρέπει να επιβληθεί το παγκόσμιο ολοκληρωτικό κράτος. Και οι λαοί, όπως γράφει ο Βάρναλης, να έχουν «μια σκέψη δετή που τους την πλάσανε οι δυνατοί». Χρειαζόταν, όμως, ένα κράτος – πειραματόζωο. Και σαν τέτοιο επιλέχτηκε όχι απλώς το ελληνικό κράτος, αλλά σύμπας ο Ελληνισμός. Με τρόπο μεθοδικό έσπασαν τις πνευματικές και ιστορικές μας ρίζες, απογύμνωσαν την ελληνική γλώσσα και γραφή από τις αρχέγονες καταβολές τους, υποβάθμισαν τη σημασία του έθνους σαν τάχα μου φαντασιακή κατασκευή και παρουσίασαν έναν κατ’ όνομα ελληνικό κόσμο περίπου, όπως εμφανίζονται κατ’ όνομα εδώ και 50 χρόνια οι Σκοπιανοί.

Η σύγχρονη οικονομική κρίση είναι απότοκος της πνευματικής και ηθικής. Εξωπετάχθηκαν όλες οι προγονικές αξίες που δημιουργούσαν ανθρώπους αξίας και εν ονόματι ενός δάνειου πλούτου βουτηχτήκαμε στο βούρκο του ανιδανισμού, του αμοραλισμού, του καριερισμού και του πολιτικού οππορτουνισμού. Πολλοί που βιάζονται να ψάλλουν το requiem της Ελλάδος σιγομουρμουρίζουν «η Ελλάς εν τάφω». Όχι! Αν θέλουμε να είμαστε σωστοί πρέπει να πούμε «Η Ελλάς εν βούρκω».

Και στο βούρκο έριξαν την Ελλάδα όχι μόνον οι ανάξιοι πολιτικοί αλλά και οι ανάξιοι πνευματικοί ταγοί της. Αυτοί που δημιούργησαν μια πνευματική ασφυξία στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στα «μίντια» και στην καλοπλασαρισμένη σκουπιδογραφία, έτσι που, όπως λέει στη «Χρονογραφία» του ο Λεόντιος Μαχαιράς, «δέν ξέρουμε ἴντα συντυχαίνουμε». Δεν ξέρουμε τι μας γίνεται, quo vadimus, quid facimus (πού πάμε, τι πράττουμε).

Και στο παρελθόν η Ελλάς έπεσε αλλ’ ουδέποτε ξέπεσε. Γλιστρούσε αλλά δεν παραπατούσε, ούτε παραμιλούσε. Σήμερα μοιάζει με ξεπεσμένο φάντασμα και στο εξωτερικό προβάλλεται σαν χρεοκοπημένος διάβολος. Κι εμείς –πέρα από την οικονομική λεηλασία- ζούμε σε μια Ελλάδα χωρίς ελληνικότητα.
Αυτοί που –κακή τή τύχη- πήραν στα χέρια τους το άρμα της παιδείας, το οδήγησαν στην άβυσσο της ασυδοσίας και του μηδενισμού. Λείπει πλέον από τη ζωή μας ο πεπαιδευμένος άνθρωπος. Ο άνθρωπος με τη βαθειά καλλιέργεια, ο μορφωμένος με την πλήρη του όρου έννοια. Έγραφε προ 110 και πλέον ετών ο αοίδιμος Παπαδιαμάντης, που πέρσι τιμήσαμε υποτονικά τα 100 χρόνια από το θάνατό του: «Μορφωμένους θέλουμε• όχι εγγραμμάτους». Εγγραμμάτους, δηλαδή πτυχιούχους και πολυπτυχιούχους έχουμε πολλούς• μορφωμένους δεν έχουμε, δηλαδή ανθρώπους με άρτια μορφή. Έχουμε κλάσματα ανθρώπων που δεν είναι ικανοί να σηκώσουν ούτε το βάρος του παρελθόντος, ούτε τις ευθύνες του παρόντος και πολύ περισσότερο τις ευθύνες του μέλλοντος. Δεν έχουμε τους κατάλληλους πνευματικούς και πολιτικούς πλοηγούς που θα μας κατευθύνουν προς κάποιον ελπιδοφόρο ορίζοντα.

Η Ελλάς σήμερα –και με τον όρο Ελλάς εννοώ σύμπαντα τον Ελληνισμό- μοιάζει με σκεβρωμένη περγαμηνή, μοιάζει με το δέρμα γερασμένου ελέφαντα. Η καταιγίδα χτυπά την πόρτα μας σαν κάποιος που θέλει να μπει βίαια μέσα κι εμείς «δειλοί, άβουλοι και μοιραίοι αντάμα προσμένουμε ίσως κάποιο θαύμα», για να επανέλθω στον Βάρναλη. Η λέξη θαύμα, που ομόρριζό της δεν υπάρχει σε καμιά ευρωπαϊκή γλώσσα, παρότι πιθανώς συγγενεύει με το θεώμαι (=παρατηρώ) και με τη θέα, δεν μας προσφέρει την προσδοκία για θέα ελπίδος. Διότι σήμερα δεν βλέπουμε τίποτε• παρατηρούμε μηδενικά επί μηδενικών, τα οποία δεν προσφέρουν προοπτική μέλλοντος.
Συχνά έχω γράψει και πιο συχνά έχω διδάξει πως, αν θαύματα γίνονταν στο παρελθόν, γιατί να μη γίνουν και στο παρόν; Ο λόγος είναι απλός: το θαύμα δεν έρχεται ως μάννα από τον ουρανό. Ο Θεός δεν είναι Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ούτε έχει τη μεγαθυμία του Στρος Καν και της Μέρκελ να μας χορηγεί δόσεις, όπως η Κίρκη το βελανίδι στους χοιρόμορφους συντρόφους του Οδυσσέα. Δεν λέω, με τα επιδόματα, με τα προγράμματα, τις επιδοτήσεις και όλα τα «κολπατζίδικα» συναφή «φάγαμε καλά» κατά την Πάγκαλη ρήση, αλλά έτσι εγίναμε Κίρκειοι χοίροι και τρεφόμαστε με βελανίδι.
Πού είναι η παλιά μας αρχοντιά που έκανε τον Κύπριο αγρότη με 10 «τσιρούες» να νιώθει σαν βασιλιάς, όταν σε φιλοξενούσε στο ταπεινό σπιτικό του; Κάποτε ζούσαμε τον πλούτο της φτώχειας, επί μερικά χρόνια ζήσαμε τη φτώχεια του πλούτου και τώρα το παίζουμε «Άσωτοι υιοί». Αλλά δεν υπάρχει κανείς στοργικός και συγχωρητικός πατέρας να σφάξει για μας τον «μόσχο τον σιτευτόν». Θα σφάξει εμάς. Κι εννοώ ότι όπως τεμαχίστηκε η Κύπρος (αρχόντισσα Κερύνεια και πώς να σε ξεχάσω;) σχεδιάζεται να τεμαχισθεί και ο λοιπός ελλαδικός χώρος. Ουσιαστικά η Δυτ. Θράκη ανήκει περισσότερο στην Τουρκία και τυπικά ανήκει στην Ελλάδα. Μέγας αφέντης της περιοχής είναι ο Τούρκος πρόξενος της Κομοτηνής. Το ίδιο ισχύει και για το νομό Φλωρίνης. Οικονομικά έχει αλυσοδεθεί στα Σκόπια.

Ας μη στρουθοκαμηλίζουμε και ας μην παριστάνουμε τους ξεπεσμένους αγγέλους. Μας έλειψε η ηρωική στάση ζωής που διέκρινε στις καλές ώρες της την ελληνική φυλή. Το είχε πει ο Χάιντεγκερ αλλά πράξη το είχαμε κάνει εμείς: για να ζήσει κανείς μια αυθεντική ζωή, αυτό που χρειάζεται είναι η αποφασιστική αντιμετώπιση του θανάτου. Αυτό είναι που δίνει ζωή στη νιότη. Σήμερα ποιος είναι περισσότερο ζωντανός στην Κύπρο από το Γρηγόρη Αυξεντίου; Οι πεθαμένοι ζωντανοί ; Ή μήπως, οι κονιοποιητές της πνευματικής μας παραδόσεως, που έβγαλαν και τον Βασίλη Μιχαηλίδη εθνικιστή; Όταν διαβάζω αυτά που γράφονται κι εδώ και στο λοιπό ελληνικό χώρο από τις εθνομηδενιστικές πέννες, άθελα μού έρχεται στο νου το περίφημο ποίημα του Έλιοτ «Οι κούφιοι άνθρωποι». Αυτοί μας κυβερνούν και διαβουκολούν τη νεολαία μας. Για να φθάσεις ψηλά, πρέπει να είσαι σήμερα κούφιος πνευματικά και ψυχικά. Και όχι μόνον κούφιος αλλά και κούφος, δηλαδή επηρμένος και κατά προέκταση αλλοπαρμένος που σημαίνει από άλλους παρμένος, για να μην πω πουλημένος.

Τι είναι σήμερα αυτοί που εκπροσωπούν επίσημα τον Ελληνισμό; Ένα όρθιο λείψανο. Αυτό το όρθιο λείψανο έκανε τον Ελληνισμό να μοιάζει με σπασμένο καθρέφτη.
Πού είναι ο ψυχικός ιμάντας που μας ένωνε παλιά;
Πού είναι η αδελφοσύνη που μας έδενε όταν βγήκαμε στο νησί κρυφά με ψεύτικα ονόματα το 1964 και μετά;
Γιατί καλλιεργείται τόσο μίσος στη Β. Ελλάδα εναντίον της Ν. Ελλάδος;
Μήπως σχεδιάζεται διαμελισμός;
Μήπως η περιβόητη κρίση είναι τεχνητή για να θολώσει ο νους μας και η Ελλάς να διαμελισθεί;
Γιατί προπαγανδίζεται επί δεκαετίες η αυτονομία της Κρήτης; Ο λόγος είναι απλός: κάποιοι θέλουν να ρουφήξουν για λογαριασμό τους το μαύρο χυμό που έχει ολόγυρά της.

Συνάντησα πριν από καιρό έναν ευπορήσαντα παλαιό μου μαθητή και νυν πολιτικό που θέλησε να με αντιμετωπίσει με ύφος υπεροπτικό. «Τι είσαι συ, ποιος είμαι εγώ». Τον αποστόμωσα μακρυγιαννικώς: «Συ είσαι ένας όρθιος νεκρός• πάει καιρός που έχεις πεθάνει, αλλά δεν το έχεις μάθει». Εγώ μένω ζωντανός, διότι με τη γραφή και τη διδαχή μου ζω με τους νεκρούς μας.
Σήμερα δυστυχώς στην Ελλάδα – κι από τον όρο αυτό δεν εξαιρώ την Κύπρο- ζωντανούς μπορείς να βρεις μόνο στα νεκροταφεία. Οι ζωντανοί σας είναι στα «Φυλακισμένα μνήματα» και στη «Μακεδονίτισσα». Νεκροφιλία ή νεκρολατρία θα πουν τα τσιράκια του εθνομηδενισμού. Όχι, απαντώ. Όπως είπε ο μεγάλος Ιω. Συκουτρής που εδίδαξε κι εδώ, πολιτισμός είναι η συναναστροφή με τους νεκρούς. Η συναναστροφή με το ήθος, το ύφος, το πνεύμα των προγόνων. Αντίθετα, κάποιοι, παρότι δεν τους έχει γίνει νεκροψία, έχουν από καιρό πάρει το δρόμο προς την κόλαση χωμένοι ως το λαιμό στα ψέματα των ισχυρών. Ο τόπος μας δεν θα γίνει ποτέ καθαρός, εφόσον θα κατευθύνεται πολιτικά και πνευματικά από τους γόνους των Νενέκων και των Εφιαλτών.

Διάβασα προ ημερών σε μια μεγαλοφυλλάδα των Αθηνών, που υπηρέτησε δουλικά τόσο τις γερμανικές αρχές Κατοχής όσο και το χουντικό καθεστώς, ότι δεν αξίζει να πεθάνει κανείς για ένα πατριωτικό ιδανικό. Έστειλα μια επιστολή, που φυσικά δεν δημοσιεύτηκε και ο λόγος είναι απλός. Έγραψα:
«Το χειρότερο είναι πως τίποτε δεν αξίζει όταν κανείς ζει χωρίς αυτό. Και πως ακόμη πιο αισχρό είναι το να ζει κανείς για το νέο ιδανικό, για την καινούργια μεγάλη ιδέα, την έκτη δόση του δανείου. Εμείς που μέχρι πρόσφατα είμαστε η ψυχή της υφηλίου ζούμε με ξένα ψίχουλα και με δανεική ψυχή».
Μας είπαν ψέματα πολλά, μας είπαν ψέματα αισχρά. Μας είπαν πως μπαίνοντας στην ΕΟΚ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα γίνουμε Ευρωπαίοι. Λες και πριν ήμαστε Ασιάτες και Αφρικανοί. Και τελικά εγίναμε χειρότεροι από αυτούς, όταν μπήκαμε στον ευρωπαϊκό λάκκο των εχιδνών. Διότι δεν μπήκαμε στην Ευρώπη του Γκαίτε, μπήκαμε στην Ευρώπη του Γκαίμπελς. Δεν μπήκαμε στην Ευρώπη του Σαίξπηρ, μπήκαμε στην Ευρώπη του Χάρντιγκ που έπνιξε σαν τα τσιχλόπουλα τα Κυπριωτόπουλα.
Δεν με διακρίνει πάθος κανένα κατά των Ευρωπαίων. Διδακτική μου αρχή ήταν μια φράση του Σαίξπηρ: «Μια καλή πράξη σ’ ένα βρόμικο κόσμο». Αυτό κατά την ταπεινή μου αντίληψη, είναι πηγή ευτυχίας για τη ζωή. Μετρήστε τις καλές πράξεις των Βρεττανών. Την εποχή, όπου ο Σαίξπηρ έγραφε αυτά τα υπέροχα, ο σερ Φίλιπ Σίντνεϋ, που είχε τη φήμη του τελειότερου ιππότη και που συνέθετε σαν άγγελος ποίηση και μουσική μαζί με τον σερ Γουώλτερ Ράλεϋ, μάζευαν κάμποσους Ιρλανδούς σε κάποιο βολικό μέρος και τους κατακρεουργούσαν σαν σφαχτάρια.

Είμαι υποχρεωμένος να τα πω αυτά διότι φοβάμαι τον κακό καιρό. Και δεν το εννοώ κλιματολογικώς. Εδώ που καταντήσαμε, βρισκόμαστε σε συνθήκες πολέμου. Τίθεται πλέον θέμα εθνικής –και όχι μόνον- επιβιώσεως. Μαζί με τις ναρκωτικές ιδέες η νεολαία μας πλήττεται και από τις ναρκωτικές ουσίες. «Μαστουρωμένη» χορεύει ένα νέο χορό του Ζαλόγγου που δεν έχει τίποτε ηρωικό. Ό, τι έχει είναι ταπεινωτικό και εξευτελιστικό. Κάποτε ακούγαμε από τα στόματα των νέων την Ιψενική κραυγή: «Δώσ’ τε μου ένα ζευγάρι, μεταχειρισμένα –έστω- ιδανικά». Τώρα ακούμε: «Δώσ’ τε μου ένα δεκάευρο για να πάρω τη δόση μου». Τα παιδιά, της Ελλάδος παιδιά, που τραγούδησε κάποτε η Βέμπο, αγοράζουν το θάνατό τους. Και μαζί τους πεθαίνει και η έννοια Ελλάς. Την πιο βαθειά πληγή της ζωής μου εισέπραξα, όταν σ’ έναν τοίχο των Εξαρχείων διάβασα ένα γκράφιτι: «Έλληνας δεν γεννιέσαι, ούτε γίνεσαι• καταντάς»!

Δεν λέω, καλές είναι οι προοδευτικές ιδέες, οι τολμηρές και οι καινοτόμες αντιλήψεις, οι νέες θεωρίες αλλά πρέπει τουλάχιστον να μείνεις ζωντανός για να τις εφαρμόσεις. Σήμερα, καθώς περνώ από τα κέντρα όπου προσφέρεται η μεθαδόνη ή από κάποια σημεία –πολύ κεντρικά- των Αθηνών και του Πειραιά, θαρρώ πως βλέπω τον «Χορό των Σκελετών» που ζωγράφισε ο μεσαιωνικός ζωγράφος Macaber, από το όνομα του οποίου βγήκε η λέξη μακάβριος. Δεν θα προσθέσω τίποτε καινούργιο. Το έχω γράψει σε βιβλία μου διδακτικά που εκδόθηκαν προ 35ετίας. Πρόκειται για μια κουβέντα που είχε πει ένας μεγαλέμπορος ναρκωτικών από τη Μασσαλία: «Η πολιτική πρέπει να συνεργασθεί με τη χημεία». Και τώρα συνεργάζονται με θαυμαστή αρμονία, με θαυμαστά αποτελέσματα και – το κυριότερο- με θαυμαστά κέρδη. Έκαναν τη νεολαία ανίκανη ακόμη και για να επαναστατήσει. Αυτά που γίνονται επί μία εξαετία στην Αθήνα δεν είναι επαναστατικές εκρήξεις• είναι προοίμιο ενός νέου εμφυλίου σπαραγμού. Η κρίση, οικονομική και διανοητική – έφερε την ακρισία, έφερε το φθόνο και την κακία, με αποτέλεσμα ο ένας Έλληνας να μισεί τον άλλο- κι όχι πια για λόγους ιδεολογίας. Βρισκόμαστε σε τέλεια σύγχυση. Είμαστε σαν τον ναυαγό τη νύχτα που αντί να κολυμπά προς την ξηρά κατευθύνεται απυξίδωτος προς τα βαθύτερα νερά.

Δεν λέω πως είμαστε αβοήθητοι στον παρόντα καιρό. Δεν έχει περάσει χρόνος πολύς που δύο Γάλλοι καθηγητές του πανεπιστημίου του Μετς, οι Τιερί Φορμέ και Μαρτέν Στεφένς, έγραψαν στην εφημερίδα «Φιγκαρό» τα ακόλουθα συγκινητικά:
«Μιλάμε διαρκώς για το ελληνικό χρέος. Χωρίς να επισημάνουμε ότι η Ευρώπη είναι αυτή που εδώ και 2.500 χρόνια έχει ένα χρέος προς την Ελλάδα. Ένα χρέος αιώνιο, αφού αφορά τα θεμέλιά της».
Αυτό που δεν κατανοούν ίσως οι Γάλλοι καθηγητές είναι πως αυτά τα θεμέλια θέλουν να υπονομεύσουν αυτοί που ξεθεμέλιωσαν πρώτα πνευματικά και μετά οικονομικά με τα κάθε λογής «τσιράκια» τους την Ελλάδα. Δεν πρέπει οι Ευρωπαίοι του αύριο να έχουν ως ηθικό και πνευματικό πρότυπο τον Έλληνα άνθρωπο, αλλά τον κοντινό πρόγονό τους, τον Βάνδαλο άνθρωπο. Κι αυτός ο Βανδαλισμός, ως επαναστατική πράξη, εισάγεται και στην Ελλάδα.

Δεν θα πω ότι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί ταγοί, αφού, χρόνια τώρα ο Ελληνισμός πολιτεύεται σε έγκλιση υποτακτική, δεν είναι απέναντί μας ανεκτικοί. Ούτε θα πω ότι δεν μας προσέφεραν στη συμφορά μας «τσάι και συμπάθεια». Θα πω απλώς ότι οι εκδηλώσεις συμπαθείας των εταίρων μας μοιάζουν με προσευχή χιτλερικού βασανιστή. Θα προσθέσω όμως ότι την αφορμή τη δώσαμε εμείς. Την οικτρή κατάσταση που δημιουργήσαμε την έχει περιγράψει με ενάργεια από το 2ο μ.Χ. αιώνα ο Λουκιανός με το έργο του «Μένιππος ή Νεκυομαν-τεία». Όταν ο κυνικός φιλόσοφος Μένιππος κατέρχεται στον κάτω κόσμο, ερωτάται από κάποιον Φιλωνίδη, τι γίνεται στον επάνω κόσμο. Κι ο Μένιππος με τέσσερις λέξεις εικονογραφεί τους τότε ανθρώπους και τους νυν: «Αρπάζουσιν, επιορκούσι, τοκογλυφούσιν, οβολοστατούσιν».

Μετά τη ζοφερή εικόνα που σας έδωσα, εύλογα κανείς μπορεί να αναρωτηθεί αμλετικά: «Να ζει κανείς ή να μη ζει». Θα απαντήσω: να ζει, αλλά να ζει ελληνικά. Δηλαδή ηρωικά. Πρέπει και πάλι να πιστέψουμε στον εαυτό μας, πρέπει και πάλι να πιστέψουμε στο παρελθόν μας, πρέπει και πάλι να πιστέψουμε στην ιδέα του έθνους. Η πίστη στο έθνος μας στην κρίσιμη τούτη καμπή είναι ανάγκη ζωής. Όχι, όμως, καπηλεία του έθνους, όπως έγινε συχνά στο παρελθόν. Το έθνος ως προσφορά θυσίας θα φέρει την αυριανή σωτηρία. Όπως έγραψε τότε που μπαίναμε στην ΕΟΚ ένα από τα πιο φωτεινά ελληνικά μυαλά, ο Πάνος Καραβίας,
«για να γίνει το έθνος παλμός καρδιάς, ένα με το αίμα της νιότης μας, πρέπει πρώτα η νιότη μας (Σημ. Σ.Ι.Κ. εννοεί τη νεολαία) να πάει συνείδηση, να πεισθεί πως το έθνος και το εγώ είναι, για τον Έλληνα, έννοιες που δένονται η μια με την άλλη, και πως υπηρετώντας το έθνος πλαταίνεις οικουμενικά και πλουτίζεις σε βάθος το εγώ σου, δίνεις ομορφιά στη ζωή σου και γιομίζεις αγάπη για τον άνθρωπο. Κι εμείς οι Έλληνες είχαμε πάντα τόσο δυνατό το αίσθημα του έθνους, που το ταυτίσαμε με τη θρησκεία και τη φυλή μας – πράγμα σπάνιο, σπανιότατο, αν όχι άγνωστο σ’ άλλα έθνη- σε μια τρισυπόστατη φλόγα».
Θεωρώ επιτακτικό, διότι, κατά τον Θουκυδίδη, «οἱ καιροί ου μενετοί», να ξαναγυρίσουμε στον ελληνισμό μας, στις αξίες που μας έθρεψαν αιώνες τώρα επί ζωής.

Η ιστορική μας μοίρα είναι συνυφασμένη με τη γεωγραφική μας θέση, στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων, ανάμεσα σε αλληλοσυγκρουόμενους και αρπακτικούς ιμπεριαλισμούς. Κάποτε μας ήθελαν για τη γεωπολιτική μας θέση. Τώρα μας θέλουν διότι στην απέραντη θαλάσσια έκτασή μας υπάρχουν πλήθη θησαυρών. Οι κάθε λογής Αλή Μπαμπάδες με τους 40 κλέφτες τους κτυπούν την πόρτα μας. Ας μην την ανοίξουμε ακούγοντας τη φράση «σουσάμι άνοιξε». Διότι ίσως ανοίξουμε για μια ακόμη φορά τον ασκό του Αιόλου.

Δεν θα πω ότι έλειψε ποτέ η αγάπη για την Ελλάδα. Αλλά οι τωρινοί των μεγάλων δυνάμεων πολιτικοί, καθότι λεπτοστόμαχοι, αγαπούν την Ελλάδα, όπως αγαπά ο κανίβαλος το θύμα του με… σάλτσα! Ας πάψουμε κάποτε να είμαστε, όπως λέει ο Σολωμός, ένας λαός «πάντοτε ευκολόπιστος και πάντα προδομένος». Το 1945 ο φίλος και συμπατριώτης μου ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος είχε γράψει:
"Μή γελαστεῖτε απ’ τόν καημό σας καί σας πάρει ο ύπνος γιατί καινούργια σύννεφα πλακώσαν τήν πατρίδα! Μαύρα στριφτοπλεγμένα σύννεφα κρέμωνται σάν μολύβια πάνω απ’ τά σπίτια μας, πάνω απ’ τούς τάφους των παιδιών μας!"
Σε λίγο άρχισε ο «βροτολοιγός», ο «οκρυόεις ἐπιδήμιος πόλεμος», όπως τον λέει ο Όμηρος. Κι έτσι δεν μοιραστήκαμε μαζί τη νίκη, όπως μας είχε υποσχεθεί ασύστολα ψευδόμενος ο Τσώρτσιλ, όταν χρειαζόταν το αίμα μας. Και μετά ήλθαν προστάτες οι Αμερικάνοι που άπλωσαν την προστατευτική τους αιγίδα ως την ακρότατη ελληνική θαλάσσια έπαλξη, τη μεγαλόνησο Κύπρο. Τότε είναι που ο δικός σας σπουδαίος ποιητής, ο Θεοδόσης Πιερίδης, έγραψε, ήταν θυμάμαι το έτος 1956, την «Κυπριακή Συμφωνία».Συχνά το έχω πει: δεν πιστεύω στις αλήθειες των πολιτικών• πιστεύω στις αλήθειες των ποιητών. Οι αλήθειες των πολιτικών είναι φτερά στον άνεμο. Οι αλήθειες των ποιητών είναι τα «ριζιμιά χαράκια» των λαών. Ας ακούσουμε λοιπόν τέσσερις στίχους του Θεοδόση Πιερίδη:
«Στης Μεσόγειος τί θέτε τή γλυκιά γαλανάδα;
Ἐμεῖς εἴμαστε Κύπρος, ἐμεῖς εἴμαστε Ἑλλάδα!
Ὅθεν ήρθατε πάτε, φοβεροί Ἀμερικάνοι,
η πατρίδα σας εἶναι κάπου αλλού – καί σας φτάνει»!
Αμ δεν τους φτάνει! Γι’ αυτό ένα νέο αμερικανικό imperium δημιουργείται στη Μεσόγειο, το Μαγκρέμπ φλέγεται, η Συρία φλέγεται, το Ιράν τελεί υπό απειλή, το Ιράκ ποτίζεται καθημερινά μα αίμα, η Τουρκία αιματορροεί, η Ελλάς φυλλορροεί.
Τι χρειάζεται τούτη τη στιγμή ο Ελληνισμός; Έναν εθνικό συναγερμό που νε ενώνει σε μια αμφικτιονία αγάπης και αλληλεγγύης τους Έλληνες όλης της γης. Και τότε όχι μόνο θα βγούμε από τα οικονομικά αδιέξοδα, θα βγούμε και από την ηθική ασφυξία, από την πνευματική υπνηλία. Όχι, ο Ελληνισμός δεν βρίσκεται εν ναρκώσει, όπως λένε μερικοί• βρίσκεται απλώς εν υπνώσει. Καιρός να αφυπνιστούμε, να εργαστούμε και να προμηθευθούμε νερό πολύ, διότι όπως λέγει προφητικά άλλος ποιητής, ο Μιχάλης Κατσαρός, «το μέλλον θα έχει πολλή ξηρασία». Αν όμως είμαστε Προμηθείς και όχι Επιμηθείς, μπορούμε να κάνουμε το μέλλον των παιδιών μας πολύ δροσερό, πολύ φωτεινό.

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

Με το «βλέμμα» στις ΗΠΑ , η Κυβέρνηση παρακολουθεί τις εξελίξεις σε Γερμανία και Τουρκία



Του Χρήστου Καπούτση

Η ελληνική Κυβέρνηση εκτιμά, ότι θα απαιτηθεί χρόνος για να σχηματιστεί η νέα Γερμανική κυβέρνηση, που σημαίνει ότι θα υπάρξει μια περίοδος πολιτικής αστάθειας στην Ε.Ε. και ότι η νέα Γερμανική κυβέρνηση,  οι  εταίροι της Α. Μέρκελ, δεν θα διάκεινται ευμενώς προς την Ελλάδα, σχετικά με τα δημοσιονομικά. Επίσης αναμένεται, σκλήρυνση της Γερμανίας στο προσφυγικό, επιδείνωση των γερμανο-τουρκικών σχέσεων και όλα αυτά θα έχουν πεδίο δράσης και το Αιγαίο.
Η Ελληνική κυβέρνηση, επένδυσε στην πολιτική υποστήριξη του Γάλλου προέδρου Ε. Μακρόν, στο πλαίσιο μιας νέας ευρωπαϊκής πολιτικής, όπου δεν θα είχε θέση η τιμωρητική λιτότητα του Σόιμπλε.  Όμως,  η νέα τρικομματική Γερμανική Κυβέρνηση (χριστιανοδημοκράτες, Πράσινοι και Φιλελεύθεροι) , όχι μόνο δεν προβλέπεται να συμμεριστεί τα ευρωπαϊκά οράματα του Γάλλου προέδρου, για ανάπτυξη χωρίς λιτότητα, αλλά το πιθανότερο είναι,  να τον υποχρεώσει σε αναπροσαρμογή των απόψεών του, αφού αναμένεται να επικρατήσει η γερμανική λιτότητα στην Ε.Ε., η δημοσιονομική πειθαρχία στην ευρωζώνη και για τα επόμενα χρόνια. Αυτή η εξέλιξη όμως, θα έχει δυσάρεστες συνέπειες για την Ελλάδα και στα δημοσιονομικά, αλλά  και στα εθνικά θέματα.
Επίσης, η «νευρικότητα» της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου, θα αυξηθεί, για ουσιαστικούς λόγους,  που συνδέονται με τις γεωπολιτικές εξελίξεις,  αν συνεκτιμηθούν και τα εξής:
 Η πρόσφατη συνάντηση του αμερικανού προέδρου Ντ. Τράμπ με τον Πρόεδρο  της Τουρκίας  Ταγιπ Ερντογάν,  ήταν  μάλλον «φιλολογικού» ενδιαφέροντος, αφού  δεν ήρθησαν οι σοβαρές διμερείς διαφορές. Οι αμερικανο-τουρκικές σχέσεις βρίσκονται στο ναδίρ…
Το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών, σύμφωνα με δημοσιεύματα στον Τουρκικό τύπο, είναι θετικό  για την Τουρκία. Φαίνεται ότι, οι τουρκικής καταγωγής Γερμανοί πολίτες,  επηρεάστηκαν από τις δηλώσεις του προέδρου της Τουρκίας, που  είχε δώσει γραμμή  να μην ψηφίσουν τα μεγάλα κόμματα , αντιδρώντας έτσι,  στις προθέσεις της Γερμανικής Κυβέρνησης να διακοπούν οι διαπραγματεύσεις, για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην Ε.Ε. Οι σχέσεις Α. Μερκελ- Τ. Ερντογάν θα παραμείνουν στην «κατάψυξη».  
Αξιολογείται ως διπλωματική κίνηση «ματ» η στήριξη του Ισραήλ στους Κούρδους και η αναγνώριση από το Τελ Αβίβ του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος στις κουρδικές περιοχές του Β. Ιράκ, με αποτέλεσμα τη νέα επιδείνωση των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων.

Η αιφνιδιαστική επίσκεψη του Προέδρου της Ρωσίας Βλ. Πούτιν στην Άγκυρα ,  έγινε, σε μια πολύ ενδιαφέρουσα χρονική συγκυρία. Ενδεχομένως να σηματοδοτεί, μια πιο στενή συνεργασία της Ρωσίας , της Τουρκίας και του Ιράν στον διπλωματικό, ενεργειακό και στρατιωτικό τομέα. Ανακοινώθηκε από την Άγκυρα η υλοποίηση της ρωσο-τουρκικής  συμφωνίας  για το  θέμα των υπερσύγχρονων ρωσικών πυραύλων S-400, με τους οποίους η Τουρκία θα αναβαθμίσει ουσιαστικά, την στρατιωτική της ισχύ. Εξέλιξη που έχει προβληματίσει την ηγεσία του Ελληνικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, αφού ανατρέπει άρδην ακόμη και τη σχετική ισορροπία στρατιωτικών δυνάμεων στο Αιγαίο, αλλά και ευρύτερα…  Η προμήθεια του ρωσικού πυραυλικού συστήματος από την Τουρκία,  έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στο ΝΑΤΟ και την δυσαρέσκεια των ΗΠΑ.  Και ανακοινώθηκε,  ότι θα δρομολογηθεί η επιτάχυνση της κατασκευής του εργοστασίου  πυρηνικής ενέργειας στο Akkoyu, που θα κατασκευάσει ρωσική εταιρεία. Ένα θέμα, που για άγνωστους λόγους δεν έχει σημαντική προβολή από τα διεθνή ΜΜΕ, όπως το αντίστοιχο, πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν .  Κυρίως όμως, είναι υψηλού ενδιαφέροντος,  οι πιθανολογούμενες (επειδή δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση)   συμφωνίες  της Τουρκίας  με την Ρωσία (ταύτιση απόψεων Πούτιν- Ερντογάν), σχετικά με τον πόλεμο στην Συρία, τους κούρδους της Συρίας, τον ISIS, το Κουρδικό , καθώς και τους αγωγούς μεταφοράς ρωσικής ενέργειας, μέσω της Τουρκίας στην Ευρώπη .
Όλα αυτά προοιωνίζουν σημαντικές αλλαγές σε  στρατηγικό πεδίο στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή.
Η Ελληνική Κυβέρνηση σκοπεύει να αναζητήσει τη ουσιαστική στήριξη των ΗΠΑ, προσβλέποντας στην αμοιβαία προώθηση  πολιτικών, διπλωματικών, στρατιωτικών και ενεργειακών συμφερόντων.  
Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες ακόμη πληροφορίες, που προέρχονται όμως από έγκυρες  από διπλωματικές πηγές, ο Πρωθυπουργός Α. Τσίπρας θα επισκεφτεί τις ΗΠΑ , μάλλον το δεύτερο 15ημερο του Οκτωβρίου ή και λίγο αργότερα.  Προετοιμάζεται και συνάντηση του Α. Τσίπρα  με τον Πρόεδρο της ΗΠΑ Ντ. Τράμπ στον Λευκό Οίκο.  Επίσης, ο Έλληνας Πρωθυπουργός θα έχει συναντήσεις στην Ουάσιγκτον με κυβερνητικούς αξιωματούχους και στελέχη επιχειρηματικών ομίλων, που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ενέργειας  και της Στρατιωτικής Βιομηχανίας. Το αίτημα του  Α. Τσίπρα  προς τους αμερικανούς  κυβερνητικούς αξιωματούχους  και τους επιχειρηματίες, είναι να επενδύσουν στην χώρα μας  και να στηρίξουν την Ελλάδα, ώστε να απεμπλακεί από στείρες πολιτικές λιτότητες και να μπει στον δρόμο της ανάπτυξης.
Τα εθνικά συμφέροντα, είναι αυτά που  οριοθετούν συγκεκριμένο στόχο  της εθνικής στρατηγικής. Η αμοιβαιότητα των συμφερόντων είναι η κορωνίδα των διμερών διακρατικών σχέσεων. Ελλάδα και ΗΠΑ, στη συγκεκριμένη γεωπολιτική και γεωοικονομική συγκυρία, έχουν ταυτόσημες  αναφορές σε κοινά συμφέροντα , γι΄ αυτό η ουσιαστική αναβάθμιση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων δεν είναι μόνο εφικτή, αλλά και αναγκαία.
Στο πλαίσιο της αναβάθμισης των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, ο Πρωθυπουργός θα δεσμευτεί στην Ουάσιγκτον, για την παράχωση σε αμερικανικές εταιρείες τις υποθαλάσσιες έρευνες στην ελληνική ΑΟΖ.
Ο πρωθυπουργός, θα γνωστοποιήσει στους αμερικανούς συνομιλητές του,  την πρόθεσή του, για την υπογραφή αναβαθμισμένης συμφωνίας για την αξιοποίηση της αεροναυτικής βάσης της Σούδας από τις αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Επισημαίνουμε ότι, η αεροναυτική βάση της Σούδας, λόγω των εξελίξεων στην νοτιοανατολική  Μεσόγειο, έχει κομβικό ρόλο στα Στρατηγικά  σχέδια των ΗΠΑ.
Επίσης, θα αναφερθεί στην υλοποίηση της απόφασης του  ΚΥΣΕΑ , να προχωρήσει η  αναβάθμιση των  μαχητικών αεροσκαφών  F-16C/D Block 50, Block 52+ και Block 52 + Advanced Fighting Falcon,  ώστε να γίνουν σύγχρονα  μαχητικά F-16 Block 60. Οι διαδικασίες αναβάθμισης των F-16 θα έχουν  κόστος περίπου στο  1,2 με 1,4  δισ.ευρώ  και θα γίνουν  από την κατασκευάστρια  αμερικανική εταιρεία  Lockheed Martin. 
Και ακόμη, ο Πρωθυπουργός θα ζητήσει πληροφορίες από την Lockheed Martin ,  για την τιμή και τη διαθεσιμότητα των πέμπτης γενιάς μαχητικών αεροσκαφών F-35 stealth, αλλά και το ενδεχόμενο συμμετοχής της ΕΑΒ σε κάποιο υποκατασκευστικό έργο. Επισημαίνουμε ότι  η  Πολεμική Αεροπορία, ζήτησε  την αγορά 20  αεροσκαφών stealth τύπου F-35.  Το κόστος για τα 20 αεροσκάφη F-35, δεν θα ξεπεράσει τα 2 δισεκ. Δολάρια.
Τέλος ο Α. Τσίπρας θα μεταφέρει το ενδιαφέρον του ΓΕΣ, για την απόκτηση  αριθμού ελαφρών εξοπλισμένων ελικοπτέρων Oh-58D Kiowa Warrior, τα οποία ο αμερικανικός Στρατός έχει αποσύρει από την ενεργό δράση.
Ο ΑΝΥΠΕΘΑ Δ. Βίτσας θα επισκεφτεί τις επόμενες μέρες στις ΗΠΑ και θα προετοιμάσει το έδαφος,  για τις συνομιλίες του Πρωθυπουργού με αμερικανούς αξιωματούχους στην Ουάσιγκτον, σε θέματα που αφορούν τον στρατιωτικό-βιομηχανικό  τομέα.