Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ Ρ/Σ ΣΤΑΘΜΟΣ ΑΘΗΝΑ 984. 30 ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ (31 ΜΑΙΟΥ 1987-2017), 30 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΊΑ.



Είναι μέσα Ιουνίου το 1987, μόλις έχει ξεκινήσει τη λειτουργία  του  ο ΑΘΗΝΑ 984 με ακροαματικότητες στο 70% και πάνω και  είμαι καλεσμένος στο στούντιο, στον ημιώροφο του Δημαρχείου στη Λιοσίων, στην εκπομπή της Δέσποινα Τσαντέ.   Δεξιά μου κάθεται ο Φώτης Κουβέλης και Αριστερά  η Μιμή Ντενίση (!). Δύο ώρες στο στούντιο, υπό το άγρυπνο και αυστηρό  βλέμμα του Γιάννη Τζανετάκου, του πρώτου διευθυντή  του.  Πως λέμε Κεραυνοβόλος ΕΡΩΤΑΣ με την ΠΡΩΤΗ ΜΑΤΙΑ.  Αυτό ακριβώς. Και από φανατικός ακροατής,  αργότερα εντάχθηκα στο δημοσιογραφικό δυναμικό του ΑΘΗΝΑ 984 , ως στρατιωτικός συντάκτης.  Θεωρώ , Μεγάλη τύχη ,  Ιδιαίτερη τιμή, αλλά  συνάμα και  τεράστια ευθύνη,  την εργασία μου στο Ρ/Σ ΑΘΗΝΑ 984, που σε λίγο θα συμπληρώσω τα  20 χρόνια.
Τον Δημοτικό ραδιοφωνικό σταθμό ΑΘΗΝΑ 984, θα πρέπει να τον ανακαλύψουν και να τον ξανα-αγαπήσουν  οι Αθηναίοι.  Η ποιότητα, η εγκυρότητα και η συνέπεια είναι τα στολίδια του. Και η «προίκα» του είναι  οι εργαζόμενοι (δημοσιογράφοι, μουσικοί παραγωγοί και τεχνικοί) , οι μαχητές της καθημερινότητας, της παραγωγής του προγράμματος και της  μετάδοσης  της είδησης, στις πραγματικές της διαστάσεις.  
Χρήστος Α. Καπούτσης 

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ. Τα σχέδια των ΗΠΑ για το «νέο» ΝΑΤΟ.

Άρθρο του Χρήστου Καπούτση


Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, που οι εργασίες της έγιναν, στα ολοκαίνουργα κτήρια της συμμαχίας στις Βρυξέλες και με την συμμετοχή, για πρώτη φορά,  του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ, αλλά και της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, ήταν σημαντική, κυρίως διότι αποσαφηνίστηκαν οι προθέσεις των αμερικανών, για το μέλλον της Ατλαντικής Συμμαχίας.  Στις εργασίες της Συνόδου μετείχαν, Πρόεδροι, Πρωθυπουργοί και Υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας των 28 κρατών – μελών του ΝΑΤΟ.  Η Τουρκία εκπροσωπήθηκε από τον Πρόεδρό της Τ. Ερντογάν που τον συνόδευαν  και 50μελη  (υπουργοί, στρατιωτικοί και διπλωμάτες) και η Ελλάδα από τον Πρωθυπουργό Α. Τσίπρα, τον Υπουργό Εξωτερικών Ν. Κοτζιά και τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Π. Καμμένο.
Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας είχε χαρακτηρίσει το NATO «απαρχαιωμένο οργανισμό», πριν ανακαλέσει, αλλά και οι υπουργοί Εξωτερικών  Ρεξ Τίλερσον και Άμυνας  Τζέιμς Μάτις,  περιέγραψαν,  πως αντιλαμβάνονται τη συνεργασία στον αμυντικό-στρατιωτικό τομέα, των δύο πλευρών του Ατλαντικού και ποια είναι τα σχέδια των ΗΠΑ για το «νέο» ΝΑΤΟ. 
Δύο ήταν τα βασικά θέματα που συζήτησαν οι 28 αρχηγοί κρατών και Κυβερνήσεων κατά τις εργασίες της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ.  Το πρώτο, η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και το δεύτερο,  τα οικονομικά, δηλαδή το κόστος λειτουργίας  του ΝΑΤΟ.
Για το θέμα της τρομοκρατίας, συμφώνησαν ότι πρόκειται για πολύπλοκο ζήτημα, που συνιστά σοβαρή απειλή για την σταθερότητα, κοινωνική και πολιτική , των κρατών της Δύσης.
Οι αμερικανοί εκτιμούν ότι, για την αντιμετωπίσιμη της τρομοκρατίας, πιο αποτελεσματικό μέσο είναι η παράλληλη  εκπαίδευση και συνεργασία των τοπικών – κρατικών αρχών (αστυνομία, δικαιοσύνη, μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών και στρατός),  παρά η άμεση εμπλοκή του ΝΑΤΟ. Σε ειδική σύσκεψη έγινε μια ενημέρωση για θέματα κυβερνοπολέμου και  κυβερνοτρομοκρατίας . Αποφασίστηκε     στην έδρα του ΝΑΤΟ θα συσταθεί ένα νέο γραφείο,  που θα ασχολείται με την κοινοποίηση πληροφοριών για τα τρομοκρατικά δίκτυα και κυρίως,  για τους ευρωπαίους τζιχαντιστές, στις στρατιωτικές  αρχές των κρατών-μελών.
Το δεύτερο , αφορά το διαμοιρασμό του κόστους της λειτουργίας  του ΝΑΤΟ, αναλογικά στα κράτη – μέλη του. Μέχρι τώρα οι ΗΠΑ καταβάλουν το 70% του κόστους λειτουργίας του ΝΑΤΟ και όπως είπαν οι αμερικανοί αξιωματούχοι, οι ευρωπαίοι θα πρέπει να έχουν μεγαλύτερη συμμετοχή στις δαπάνες, ώστε να απολαμβάνουν το μέρισμα ασφάλειας που παρέχει το ΝΑΤΟ.
Οι πολιτικοί ηγέτες δεσμεύτηκαν, ότι θα αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες για τις επιχειρησιακές ανάγκες του ΝΑΤΟ, ώστε να αποτελούν το 2% των αντίστοιχων ΑΕΠ. Η Ελλάδα, είναι μεταξύ των χωρών, που βρίσκεται εντός του οικονομικού πλαισίου της  Συμμαχίας.
Όμως, το βασικό συμπέρασμα που προέκυψε από τις εργασίες της Συνόδου, είναι ότι αλλάζει ο συμμαχικός χαρακτήρας του ΝΑΤΟ. Ο αμερικανός Πρόεδρος  απογοήτευσε τις προσδοκίες των Συμμάχων καθώς απέφυγε να ενστερνιστεί τον ακρογωνιαίο λίθο του NATO, το Άρθρο 5 της ιδρυτικής συνθήκης, που προβλέπει ότι η επίθεση ενός μέλους συνιστά επίθεση εναντίον όλων.  Ουσιαστικά, το Άρθρο 5 είναι η μοναδική νομική βάση εμπλοκής της Συμμαχίας σε πολεμικές επιχειρήσεις, αλλά η υποχρέωση συλλογικής άμυνας. Συνεπώς, οι αμερικανοί θέλουν οι ευρωπαίοι σύμμαχοι να αναλάβουν το κόστος συντήρησης και λειτουργίας  του ΝΑΤΟ, αυξάνοντας τις αμυντικές τους δαπάνες, αλλά που και πως θα αξιοποιηθεί η τερατώδης στρατιωτική δύναμη του ΝΑΤΟ, αυτό να αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο των ΗΠΑ.  

Σχετικά με τη συμμετοχή του ΝΑΤΟ στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών του ISIS,  ο Ντόναλντ Τραμπ και οι υπουργοί του, δήλωσαν ότι ,  έπειτα από διαβουλεύσεις ενός έτους, οι 28 χώρες του ΝΑΤΟ αποδέχθηκαν τελικά η Συμμαχία να αποτελέσει μέρος του διεθνούς συνασπισμού κατά του Ισλαμικού Κράτους (ISIS).  Το ΝΑΤΟ  θα ενταχτεί ως οργανισμός στην επιχείρηση INHERΕNT RESOLVE των 68 κρατών  που στηρίζουν τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ κατά του ισλαμικού κράτους (ISIS), αλλά δεν πρόκειται οι χώρες να διαθέσουν  χερσαίες δυνάμεις.  Ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ  Γ. Στόλτενμπεργκ, δήλωσε  ότι ήδη το ΝΑΤΟ συνδράμει τη Συμμαχία των 68 κρατών κατά του ισλαμικού Κράτους, με πληροφορίες που συλλέγει από τα αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης AWACS, και αυτή η συνεργασία θα  «επεκταθεί». Επίσης ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ δήλωσε ότι,  η εμπλοκή του ΝΑΤΟ στη Συμμαχία κατά του ISIS,  συνιστά ένα «πολιτικό μήνυμα», αλλά και «πρακτική υποστήριξη»,  του έργου της συμμαχίας. Τα νατοϊκά  Awacs , που θα συμμετέχουν στις επιχειρήσεις στη Συρία και στο Β. Ιράκ κατά του Ισλαμικού κράτους,  θα απογειώνονται από το Ικόνιο της Τουρκίας. Πιθανή είναι όμως και η χρησιμοποίηση των αεροδρομίων του Ακτίου στην Ελλάδα και του Τράπανι της Ιταλίας.
Σημαντική θεωρείται επίσης και η πλήρης  επιχειρησιακή ενεργοποίηση της αεροναυτικής βάσης της Σούδας.  Υπενθυμίζουμε ότι από το λιμάνι της Σούδας στην Κρήτη είχαν   αποπλεύσει  τα δύο πλοία του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ «USS Porter» και «USS Ross»,  από τα οποία εκτοξεύθηκαν οι 59 πύραυλοι τύπου «Τόμαχοκ» που έπληξαν το στρατιωτικό αεροδρόμιο στην Χομς της Συρίας.


Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Η Φιλοσοφική Θεώρηση του Θανάτου από τον Δημήτρη Λιαντίνη


Δ. Λιαντίνης - Η Φιλοσοφική Θεώρηση του Θανάτου

Ποιο είναι το φάρμακο εκείνο που θα μας απαλλάξει από το φόβο του θανάτου;

Είναι πολύ απλό. Ξέρετε γιατί φοβόμαστε το θάνατο; Διότι αγαπάμε τη ζωή, θα μου πείτε.

Και ξέρετε γιατί αγαπάμε τη ζωή; Διότι είμαστε πολύ δεμένοι με τη ζωή. Ο καθένας από μας δηλαδή ζωή βλέπει σαν μία μοναδική αξία, είναι δεμένος, σε μια τελική ανάλυση δηλαδή μιλάμε για έναν ηθικό εγωισμό. Ο εγωισμός μας είναι αυτή η αιτία που μας κάνει και φοβόμαστε το θάνατο. Δεν είναι σαφές αυτό που σας λέω σε πρώτη οπτική, διότι τον εγωισμό πρέπει να τον δούμε διαφορετικά. Να τον δούμε σαν μία μετεξελιγμένη κατάσταση στον ηθικό χώρο, στην ιστορία, στον πολιτισμό, στην ανθρώπινη ζωή, μια μετεξελιγμένη κατάσταση αυτού του φαινομένου που στη φύση το λέμε «ορμήν προς διατήρηση του είδους».

Όταν λέμε ότι αυτός είναι ένας πανίσχυρος νόμος όπως ξέρετε, η ορμή προς διατήρηση του είδους, να σωθεί όσο γίνεται έχει μεριμνήσει η φύση γι’ αυτό, το κάθε είδος, η κάθε μονάδα του είδους, ο κάθε άνθρωπος, το κάθε πουλί, ο κάθε λαγός, να ζήσει όσο γίνεται περισσότερο χρόνο. Είναι μέριμνα της φύσης. Νόμος φυσικός. Η αρχή προς διατήρηση του είδους σε συνδυασμό βέβαια με την αρχή προς διαιώνισην, να πολλαπλασιαστεί το είδος.

Αυτό το πράγμα τι σημαίνει για σας τους γιατρούς; Απλώς όταν πέσει ένα σανίδι στο μάτι μου, κλείνει αυτόματα. Είναι άμυνα της φύσης να σωθεί. Το αίσθημα του πόνου, γνωρίζετε φιλοσοφικά εσείς ότι είναι ένα μήνυμα. Όταν αισθανθώ πόνο στο χέρι, με ειδοποιεί η φύση, ο οργανισμός, εδώ έχεις πρόβλημα. Πρόσεχε να το αποκαταστήσεις γιατί αυτό το πρόβλημα μπορεί να γίνει οξύτερο και να σε διαλύσει και να σε αφανίσει ολόκληρον. Ειδοποιεί. Από δω θα ξεκινήσουμε, ορμή προς διατήρηση του είδους σε φυσικό επίπεδο σημαίνει εγωισμός. Το κάθε είδος να σωθεί όσο γίνεται περισσότερο.

Όταν δούμε σωστά τη μετεξελεκτική πορεία και πάμε πια στα ηθικά φαινόμενα και λέμε πια εγωισμός με την έννοια που το περιγράφουμε, σημαίνει ότι αγαπάμε τόσο πολύ τον εαυτούλη μας που δεν μπορούμε να τον συλλάβουμε αποκομμένο από τη φύση. Γιατί θάνατος σημαίνει ουσιαστικά αποκοπή από τη φύση. Όταν πεθαίνω σημαίνει «θάνατος αναίσθητον», στερούμαι όλα αυτά που λέμε, χάνω κάθε επαφή με τη φύση κλπ

Επομένως το φάρμακο που θα μας γιατρέψει από τον πόνο του θανάτου μια για πάντα, κι αυτό θα επιτευχθεί με τη δια βίου φιλοσοφική δίαιτα, γι’ αυτό λέει ο Πλάτων «Και το τεθνάναι αυτοίς ήκιστα φοβερόν», μάλιστα ο Πλάτων φτάνει και πιο πέρα και λέει όταν η σωστή αυτή ... η συμπεριφορά μας, όχι μόνο δε φοβόμαστε το θάνατο, αλλά φτάνουμε κάπου να γίνουμε και ερασιθάνατοι. Να αγαπήσουμε το θάνατο.

Λοιπόν. Όσο περισσότερο μπορέσουμε και αποσβέσουμε αυτόν τον εγωισμό και φτάσουμε στο σημείο που ο καθένας σαν μονάδα θα δει ότι είμαι κι εγώ, μία... ένα όν, ένα πλάσμα, ένα στοιχείο όπως όλα τα άλλα της φύσης. Όπως ένα κυπαρίσσι, όπως μία πέτρα... Όπως μία κρήνη, μία πηγή, ένα όρος. Ο Υμηττός δεν υπήρχε πριν από 7 εκατομμύρια χρόνια. Γεννήθηκε. Και δε θα υπάρχει μετά από 10 εκατομμύρια χρόνια. Θα έχει διαλυθεί. Τα Ιμαλάια, ξέρετε, γίνανε χθες, στην ηλικία της γης. Στην εποχή των τρίτων νεοαλπικών ορογενέσεων, που λένε, πριν από 23 εκατομμύρια χρόνια; Τι είναι αυτό; Δύο λεπτά, εάν καθώς γνωρίζουμε ότι η γη έχει ηλικία τέσσερα δισεκατομμύρια εξακόσια εκατομμύρια χρόνια. Λοιπόν...

Εάν μπορέσουμε να αποστασιοποιηθούμε από τον εαυτό μας και να μην έχουμε αυτό το δεσμό και να δούμε τον εαυτό μας ο καθένας σαν ένα κομμάτι της φύσης, τότε θα φτάσουμε στο σημείο και δε θα φοβόμαστε το θάνατο. Κι είναι το μόνο φάρμακο.

Πολύ σύντομα, σε πέντε λεπτά, θα ‘ρθούμε σ’ αυτό το έρωτας και θάνατος, και θα ‘ρθούμε στις ερωτήσεις παρακαλώ.

Όταν λέμε θάνατος, στη Φιλοσοφία εννοούμε το μηδέν. Όπως το λέει η Οντολογία.
Όταν λέμε έρωτας, στη φιλοσοφία εννοούμε το είναι.

Αυτοί είναι οι δύο πόλοι μέσα στους οποίους διαδραματίζεται το δράμα της ζωής. Αυτό που λέμε φύσις. Φύεσθαι. Γέννηση, δημιουργία. Είναι ακριβώς η διαλεκτική συνάντηση του έρωτα και του θανάτου. Του μηδενός και του είναι. Πεθαίνει ο παππούς, γεννιέται το εγγόνι. Έτσι; Μια τέτοια διαδοχή.

Και κάποτε που είχαμε κάνει ένα ωραίο μάθημα εδώ και μιλήσαμε για στρατό και δημοκρατία, φέραμε το παράδειγμα του λαγού με το τσακάλι, και είπαμε κυνηγάει το τσακάλι το λαγό, και του ξέφυγε ο λαγός. Και λέμε αχ, το καημένο σώθηκε. Αμ, δε σώθηκε. Σώθηκε ο λαγός αλλά θα πεθάνει το τσακάλι από την πείνα. Σ’ αυτό το φοβερό στιγμιότυπο δηλαδή, τη δραματική στιγμή της φύσης, θα ζήσει το ένα για να πεθάνει το άλλο. Σώθηκε ο λαγός, θα πεθάνει το τσακάλι από την πείνα. Άρπαξε το λαγό και τον ξέσκισε, πέθανε ο λαγός για να ζήσει το τσακάλι. 
Αυτό δείχνει πόσο κοντά είναι ο έρωτας και ο θάνατος και ότι ο θεμέλιος λίθος, λίθος εις κεφαλήν γωνίας της ζωής μας, είναι ο θάνατος. Αλίμονό μας αν φύγει ο θάνατος από μέσα μας.
Λέτε απλά ένα πτώμα που το βλέπετε στο νεκροτομείο, δεν πεθαίνει. Γιατί;
Γιατί έχει φύγει ο θάνατος από μέσα του. Εγώ θα πεθάνω, που είμαι ζωντανός. Θα γίνω πτώμα. Το πτώμα δεν πεθαίνει. Έχει φύγει ο θάνατος (γελάει) απάνω στον οποίο οικοδομείται η ζωή.   Είναι εκείνοι οι συλλογισμοί οι παράλογοι, που δεν είμαστε πολύ εξοικειωμένοι, κάτι ανάλογο σαν αυτό που λέει έχουμε το ακουστικό στ’ αυτί μας και η απόσταση από το ακουστικό ως το αυτί μας είναι άπειρη. Έτη φωτός. Μιλάμε με τον αδερφό μας στην Αμερική, και η απόσταση αυτή είναι μηδενική σε σχέση με την απόσταση ακουστικό κι αυτί. Διότι αυτή την απόσταση δεν τη σκέπτομαι ποτέ. Τον αδερφό μου όμως που μιλάω στην Αμερική, τον σκέφτομαι και τον έχω κοντά. Κάτι τέτοια δηλαδή από μια τέτοια οπτική προσεγγίζουμε το φαινόμενο.

Ο έρωτας. Ο έρωτας. Εκείνο που θα πρέπει να πούμε ο έρωτας είναι ένα φαινόμενο κι αυτό άπειρο, δεν έχει οριστεί ακόμη, δεν έχει βρεθεί ο υπερποιητής, όλοι οι ποιητές ασχολούνται με τον έρωτα από τον Όμηρος ως τον Πάστερνακ, ως τον Καβάφη μας, αλλά κανείς δεν μπόρεσε να ορίσει τον έρωτα.
Ο έρωτας. Εκείνο που χρειάζεται να ξέρουμε είναι ότι είναι συνάρτηση του θανάτου. Μία έντονη δηλαδή ερωτική κατάσταση, μια βαθιά ερωτική βίωση, ποτέ δε θα τη ζήσουμε στη φυσική της διάσταση αληθινή, κλωνίζουσα δηλαδή εάν δε συνοδεύεται από το φαινόμενο του θανάτου.
Γι’ αυτό όλοι οι μεγάλοι ποιητές που μας περιέγραψαν μεγάλους έρωτες, τους οδηγούν στην καταστροφή.
Γι’ αυτό το αρχέτυπο πάνω σε όλα αυτά ξέρετε είναι η περίφημη τραγωδία του Σαίξπηρ Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Αλλά εάν κάνετε, εάν ρίξετε μια ματιά μέσα στην παγκόσμια λογοτεχνία, θα δείτε ότι κανένας μεγάλος ποιητής δεν έφτιαξε, δε δημιούργησε, πανίσχυρη τέτοια ερωτική σχέση, που να μην την οδηγήσει σε καταστροφή.

Τι ωραία που μας το λέει πάλι ο Σολωμός μας;
«Τι έρωτας, τι θάνατος, δεν έχεις να διαλέξεις.»

Στίχος δημοτικός είναι αυτός. Ο Σολωμός λέει: «Μόλις είναι έτσι δυνατός ο έρωτας κι ο χάρος.»

Τα πιο δυνατά πράγματα είναι ο έρωτας κι ο χάρος. Και πάμε στο αρχέτυπο, στο μεγάλο Ηράκλειτο, να μου επιτρέψετε μια προσωπική εξομολόγηση, ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος, για μένα είναι το μεγαλύτερο πνεύμα που γεννήθηκε στον πλανήτη, απ’ τους αρχαίους έλληνες. Τι έχει πει αυτός ο άνθρωπος; Εκατό προτασούλες έχουν σωθεί, όλες οι σύγχρονες θεωρίες, όλη η κβαντομηχανική, όλη η σχετικιστική φυσική, όλα, όλα είναι, όλα τά ‘κλεισε σ’ αυτές... ο μελαγχολικός και ο κλαίων. Σε όλη του τη ζωή έκλαιγε και εκπατήσας εν τοις όροις χάθηκε στα βουνά και πήγε και πέθανε. Διητάτο πόας σιτούμενος και βοτάνας. Έτρωγε χορτάρια και βοτάνια και πέθανε. Αγανάκτησε και με τους ανθρώπους, έγινε οχλολοίδορος κτλ.

Λέει λοιπόν σε ένα φραγκμέντο του: Άιδης και Διόνυσος εν και ωυτό. Ο Άδης, ο θάνατος, και ο Διόνυσος, ο έρωτας, είναι το ίδιο πράγμα.

Θα το περιγράψω μόνο, την εικόνα έρωτας θάνατος, μας την έδωσε ο Εμπεδοκλής βέβαια, όπως ξέρετε, ένας επίσης πολύ στιβαρός προσωκρατικός φιλόσοφος, ο Εμπεδοκλής από τον Ακράγαντα, μας έδωσε την έννοια με τη φιλότητα και το νείκος, η φιλότης, ο έρωτας, το νείκος, φιλονικία, έρις, διάλυση, καταστροφή, απάνω σ’ αυτές τις δύο δυνάμεις, συντελείται όλο το δράμα του σύμπαντος.  Και θα ‘ρθω στη σύγχρονη εποχή, αυτό πρέπει να το σχολιάσουμε, εκείνο που μας είπε πια ο Φρόιντ σε μία από τις γεροντικές μελέτες του, αυτές τις σπουδαίες μελέτες, που έχει τίτλο «Μικρή μελέτη» του Φρόιντ. Φρόιντ, αξιότιμοι στρατιωτικοί γιατροί, δεν έχουμε, δε γνωρίζουμε. Δεν έχουμε πάρει ιδέα από Φρόιντ, εάν δεν έχουμε υπόψη τις τελευταίες τέσσερις πολιτισμικές μελέτες του. "Ο πολιτισμός σαν πηγή δυστυχίας", "Το μέλλον μιας αυταπάτης", "Το πέραν της αρχής της ηδονής", και "Ο άντρας Μωυσής και η μονοθεϊστική θρησκεία".

Στο βιβλίο του, στη μελέτη του, στην πραγματεία του, Πέραν της αρχής της ηδονής, {.....} αυτός είναι ο τίτλος στο Άγιο Πρωτότυπο, μας λέει ότι: Η λίμπιντο, η ηδονή, είναι το πιο ισχυρό. Γι’ αυτό μίλησαν για πανσεξουαλισμό, τα ξέρουμε όλα. Φρόιντ. Τα ξέρουμε αυτά.

Ήρθε όμως ο Φρόιντ στα γερατειά και είπε υπάρχει μία αρχή, ένας νόμος μέσα στη φύση, που αυτός είναι ο αρχετυπικός. Ο πρωταρχικός, ο πιο ισχυρός. Πιο ισχυρός και από τη λίμπιντο. Από τη γέννηση δηλαδή, από τη δημιουργία, από το είναι, από τον έρωτα. Ποιος είναι αυτός ο νόμος;

Θα σας τον γράψω. Στο Άγιο Πρωτότυπο είναι λέει η τόντεστριμπ, η ορμή προς θάνατο. Ορμή προς θάνατον. Και λίμπιντο. Είναι η φιλότης και το νείκος.

Λίμπιντο. Λίμπιντο δεν είναι μόνο η ερωτική ευωχία και ευχαρίστηση, λίμπιντο είναι όταν διψάς πολύ και πίνεις νερό, είναι μεγάλη ευχαρίστηση. Όταν νυστάζεις...




Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Αναθεώρηση ή εφαρμογή της Συνθήκης της Λωζάννης;


ΑΡΘΡΟ  του Χρήστου Καπούτση

 Μέχρι τώρα ο πρόεδρος της Τουρκίας Τ. Ερντογάν ζητούσε επιτακτικά την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης. Όμως, στην συνάντηση που είχε στο Πεκίνο με τον Α. Τσίπρα, ζήτησε την εφαρμογή της Συνθήκης,  αφήνοντας  … άφωνο τον Έλληνα Πρωθυπουργό. Φυσικά δεν πρόκειται για «στροφή» του Τ. Ερντογάν , αλλά αντίθετα, για εμμονή στις βασικές θέσεις της τουρκικής διπλωματίας.  Όταν ο Τ. Ερντογάν, ζητά την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης, αναφέρεται στην μουσουλμανική – θρησκευτική μειονότητα της Θράκης, με στόχο, αυτή να αναγνωριστεί ως τουρκική- εθνική μειονότητα. Όταν ο Πρόεδρος της Τουρκίας ζητά την εφαρμογή της Συνθήκης της Λωζάννης, ζητά, την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.
Ουσιαστικά ο Ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας, προωθεί την διαχρονική άποψη της τουρκικής διπλωματίας, ότι το Αιγαίο δεν μπορεί να είναι «ελληνική λίμνη», παρότι είναι νομικά αβάσιμη. Και ο τρόπος, για να αποτραπεί ο ελληνικός στόχος, είναι η ενσωμάτωση στις ελληνοτουρκικές διαφορές των  «γκρίζων ζωνών», η αναγνώριση κυριαρχικών τούρκικων δικαιωμάτων  ανατολικά του 25ου παραλλήλου, η αποκοπή του Καστελόριζου από τον εθνικό κορμό (εκτός ελληνικής υφαλοκρηπίδας) και η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αν. Αιγαίου.

Η απάντηση που όφειλε να δώσει ο Πρωθυπουργός στον Τ. Ερντογάν, αναφορικά με την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Αν. Αιγαίου (εφαρμογή της Συνθήκης της Λωζάννης), έπρεπε να περιελάμβανε και τα εξής: